Wanneer Tadej Pogacar op tientallen kilometers van de finish demarreert lijkt hij vaak alles of niets te spelen. Maar binnen de muren van UAE Team Emirates wordt die lezing weggelachen. “Er zijn geen risico’s in zijn solo-aanvallen,” stelt coach Javier Sola bij Bici.pro.
Kracht komt niet van de fiets alleen
De verklaring voor Pogacars dominantie begint niet bij wattages of tactische besprekingen, maar in het krachthonk. “Kracht- en conditietraining naast de fiets is daarbij een centrale pijler van het programma,” legt Sola uit. Jarenlange focus op sportschoolwerk en core stability hebben zijn lichaam getransformeerd. Het resultaat: minder lichaamsvet, meer spierkracht en een betere structurele sterkte. Hierdoor kan Pogacar inspanningen leveren die voor de meeste renners simpelweg ondenkbaar zijn.
Waarom die lange solo’s wél werken
Een solo van 81 kilometer in Strade Bianche, bijna 50 kilometer in de Ronde van Lombardije, of meer dan een uur alleen op het WK. Het zijn zorgvuldig gekozen momenten. “Het concept van balans tussen aerobe uithouding en spierkracht is essentieel,” aldus Sola. “Tadej is hierin zeer sterk, maar dit is iets wat we over de jaren hebben opgebouwd.”
Ervaring als de sleutel tot controle
Sola wijst op de stille groei van Pogacars ervaring. “Voeg daarbij het feit dat hij steeds ervarener wordt. Zijn efficiëntie neemt toe, dat zagen we vooral in tijdritten." Het doel van UAE Team Emirates is niet om van Pogacar een robot te maken die blind op zijn vermogensmeter tuurt. “Het doel is om de renner niet alleen sterker te maken, maar ook slimmer in het managen van zijn energie,” verklaart Head of Performance Jeroen Swart.
De motor draait op koolhydraten
Een van de grootste revoluties achter de moderne lange aanval is voeding. “Tien jaar geleden leek 60 gram koolhydraten per uur onmogelijk; vandaag is 120 de norm,” aldus Swart. "Voeding is nauwkeurig gekalibreerd,” zegt Swart. Dit zorgt ervoor dat hij vermogen kan blijven leveren, lang nadat anderen de man met de hamer tegenkomen.
- cor vos