Johan Bruyneel over Giro-deelname Vingegaard: ‘Geeft hij mentaal op tegen de dominantie van Pogačar?’

Is de aanval op de roze trui een meesterzet of een witte vlag? De keuze van Jonas Vingegaard om voor de Giro-Tour-dubbel te gaan, zorgt voor verdeelde reacties. Johan Bruyneel gooit olie op het vuur met een vlijmscherpe analyse.

jonas vingegaard in de bollentrui in het wiel van tadej pogacar in de gele trui

De logica achter Vingegaard's Giro-plan

Op het eerste gezicht is de beslissing van Jonas Vingegaard om te proberen de Giro d'Italia aan zijn palmares toe te voegen een volkomen logische. Dat vindt ook Johan Bruyneel, die in zijn podcast THEMOVE zijn licht laat schijnen op de ambitie van de Deen. “Ik vind het heel logisch”, stelt de voormalig renner en ploegleider. Vingegaard behoort tot de absolute wereldtop en met Tadej Pogačar’s focus op de Tour, lijkt de weg in Italië open te liggen. Bruyneel ziet in João Almeida de voornaamste concurrent, een renner die Vingegaard al eerder de baas was.

Daarnaast lonkt een plek in de geschiedenisboeken. Het winnen van alle drie de grote rondes is een prestatie die slechts voor een select kransje renners is weggelegd. “Als je de kans hebt om aan het einde van je loopbaan te kunnen zeggen: ‘ik heb drie grote rondes gewonnen’, dan moet je die aanpakken”, aldus Bruyneel. Een prestatie die zelfs legendes als Miguel Indurain nooit wisten te volbrengen. De drang naar die historische hattrick is een krachtige drijfveer.

Een teken van zwakte tegenover ‘de Kannibaal’?

Toch ziet Bruyneel een verontrustende keerzijde. Hij vraagt zich hardop af of de keuze voor de Giro niet een dieperliggende, mentale oorzaak heeft. Een stille overgave aan de schijnbaar onaantastbare dominantie van Tadej Pogačar. “Geeft hij mentaal dan een beetje op tegen de dominantie van Pogacar?”, werpt Bruyneel op. Het is een gedachte die hij verder uitwerkt door zich in Vingegaard’s positie te verplaatsen.

Volgens Bruyneel zou de Deen kunnen redeneren: “Het is heel onwaarschijnlijk dat ik de Tour kan winnen, dus ga ik voor de Giro. Dan zie ik wel wat de Tour brengt.” Hij concludeert scherp: “Dat is wat ik uit zijn beslissing haal.” De vergelijking met Pogačar, die in 2024 wél de dubbel pakte, gaat volgens hem mank. Pogačar domineerde alles en iedereen. Voor Vingegaard ligt dat anders.

Waarom de Tour rijden toch een must is

Betekent dit dat Vingegaard de Tour de France dan maar moet overslaan? Absoluut niet, meent Bruyneel. Juist door de Giro te rijden, creëert de kopman van Visma | Lease a Bike een unieke uitgangspositie. De druk is er grotendeels af. “Als hij de Giro wint, zal hij aan de start staan van de Tour met bijna geen druk”, legt hij uit. Het seizoen is dan immers al geslaagd. “Wat er ook gebeurt: het is dan prima.”

Bovendien weet je in de wielersport nooit hoe een wedstrijd verloopt. Pech ligt altijd op de loer, zelfs voor de grootste kampioenen. “Er is geen garantie dat Pogacar ieder jaar geen problemen tegen het lijf loopt. Hij viel vorig jaar, en het kon veel erger zijn. Op dat moment moet je er staan, klaar om toe te slaan.”

Vlucht vooruit of strategische meesterzet?

De beslissing van Vingegaard blijft de gemoederen bezighouden. Is het een slimme carrièremove om zich in een illuster rijtje te fietsen en de druk voor de Tour weg te nemen? Of is het een onbewuste knieval voor de superioriteit van zijn Sloveense rivaal? Of schuilt er nóg een andere gedachte achter? De waarheid zal, zoals altijd, op de weg liggen. Eerst in de bergen van Italië, en daarna in de heksenketel van de Franse julimaand.