:max_bytes(70000)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2026%2F01%2F23BJTLbjRjhxNw1768724819.jpg "Een volledig ondergelopen deel van het veldritparcours in Benidorm met grote modderplassen en toeschouwers die de schade inspecteren langs de kant.")
De cross in Benidorm staat bij de meeste wielerfans en renners in het geheugen gegrift als een snelle, droge en vooral stoffige wedstrijd. Je waant je er meestal in een veredelde wegwedstrijd met een paar balkjes en een zandbak, terwijl het publiek in korte broek langs de kant staat.
Dit jaar is alles anders. De weergoden hebben besloten om de Spaanse kustplaats te trakteren op een enorme hoeveelheid regen, waardoor het parcours een complete gedaanteverwisseling heeft ondergaan. Waar renners zich hadden ingesteld op een razendsnelle omloop, wacht hen nu een atypisch en zwaar parcours.
Van racebaan naar glijbaan
Het is even schakelen voor het peloton. Normaal gesproken vliegen de renners in Benidorm over de ondergrond, maar zaterdagochtend viel het water met bakken uit de lucht. Hoewel de voorspellingen aangeven dat het zondag tijdens de race waarschijnlijk droog blijft, is de schade aan de ondergrond al aangericht. De regen heeft diverse bochten onder water gezet en de doorgaans harde stroken omgetoverd tot glibberige modderpaden.
Voor Mathieu van der Poel en zijn concurrenten betekent dit dat de tactiek volledig op de schop moet. Bandenspanning, profielkeuze en bochtentechniek worden plotseling cruciale factoren op een parcours waar brute kracht en snelheid normaal de doorslag geven. Het wordt ploeteren in plaats van vliegen.
Van der Poel: De twijfelaar die toch kwam
De grote publiekstrekker in Benidorm is natuurlijk Mathieu van der Poel. Lange tijd was het onzeker of de wereldkampioen wel aan de start zou verschijnen, maar de crosshart klopt toch te hard.
“De drang was te groot”, gaf hij aan als reden om het uitstapje van z'n trainingsgrond in Spanje naar Benidorm alsnog te maken. Of hij in de huidige modderpoel nog steeds zo blij is met die keuze, valt te bezien, maar voor het publiek is zijn aanwezigheid goud waard.
Eerlijk is eerlijk: van echte concurrentie is dit seizoen nauwelijks sprake. Als Van der Poel aanzet en heel blijft, rijdt de rest vaak voor de tweede plek. Toch zal hij in deze glibberige omstandigheden op zijn hoede moeten zijn voor pech of een schuiver. De dominantie is er, maar de Spaanse modder maakt de marge voor foutjes wel een stuk kleiner.
Jonge honden Nys en Del Grosso ruiken hun kans
Als we dan toch naar uitdagers moeten kijken, komen we uit bij de jonge garde. Thibau Nys en Tibor Del Grosso zijn de mannen die het Van der Poel zo lastig mogelijk moeten maken. Nys staat er goed voor in de Wereldbeker en heeft de techniek om op dit veranderde parcours uit de voeten te kunnen. Samen met Del Grosso vertegenwoordigt hij de nieuwe generatie die zonder angst koerst.
Zij hoeven in ieder geval geen rekening te houden met Michael Vanthourenhout. De nummer drie uit het klassement moet helaas passen; hij is ziek geworden en blijft noodgedwongen aan de kant. Een domper, maar het maakt de weg vrij voor de jonge honden om te laten zien of ze – in ieder geval in de openingsfase – in het spoor van de wereldkampioen kunnen blijven.
Opmaat naar het orgelpunt in Hulst
De cross in Benidorm is de start van een zinderende slotfase. Na het Spaanse avontuur reist het circus terug naar de Lage Landen voor de ontknoping van de Wereldbeker in Maasmechelen en Hoogerheide.
Maar laten we eerlijk zijn: alles staat inmiddels in het teken van het ultieme orgelpunt, een week later in Hulst. Daar zal Mathieu van der Poel jagen op een historische achtste regenboogtrui. Voor de renners is het dus zaak om in Benidorm de vorm aan te scherpen en heelhuids de finish te halen, want de allerbelangrijkste trui wordt pas in Zeeland verdeeld.