Klok tikt voor Jakobsen, maar benen geven eindelijk groen licht: 'Vorig jaar kon ik dit niet'

De harde realiteit van een comeback

Na twee jaar vol onzekerheid, extra fysieke malheur en een zware operatie aan zijn bekkenslagader, is Fabio Jakobsen terug. Maar een rustige rentree is er niet bij. Zijn contract bij Picnic PostNL loopt eind 2026 af, en dat voelt hij maar al te goed. “Ik moet laten zien dat ik nog sprinter ben, dat ik een profcontract verdien”, vertelt hij openhartig in een interview met WielerFlits.

Het is een keiharde realiteit, maar het jaagt hem geen angst aan. Integendeel. Jakobsen beschouwt zichzelf als een 'rasoptimist.' “Ik heb twee dagen op de intensive care gelegen na die crash in Polen, waar ik gevreesd heb voor mijn leven. Alles wat me nu overkomt is minder slecht dan dat, zo voelt het.”

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

De schokkende bekentenis van Jakobsen

De weg terug was ontzettend zwaar. De mindere prestaties waren frustrerend, maar de ontdekking van de vernauwde bekkenslagader was een bittere opluchting. Het probleem zat niet tussen zijn oren. “De anderhalf jaar voor mijn operatie heb ik mezelf, achteraf, behoorlijk de vernieling in gereden”, geeft hij pijnlijk eerlijk toe.

Die diagnose was een keerpunt. Het was opereren of een gedwongen, vroegtijdig einde van zijn loopbaan. “Als die diagnose en operatie er niet waren geweest, dan had het daar wel op uitgedraaid.” De opluchting dat er een medische oorzaak was, was enorm. Het betekende dat hij niet aan zichzelf hoefde te twijfelen.

De motor van Fabio Jakobsen draait weer

Nu, maanden na de ingreep, zijn de resultaten zichtbaar en voelbaar. Waar de bloeddruk in zijn benen voorheen bijna 40% minder was, is dat nu genormaliseerd. Dat merkt Jakobsen niet alleen in de metingen, maar vooral op de fiets. “Ik moest tijdens het trainingskamp wat omslagpunt-blokken van 400 watt gemiddeld doen. Vorig jaar had ik dat niet gekund, dan verzuurde alles. Nu ging mij dat relatief gemakkelijk af.”

Goede nieuws dus. Zijn lichaam moet nog wel wennen aan de zware inspanningen, maar het fundament is gelegd. De Europees kampioen wielrennen van 2022 is realistisch en stapelt zijn doelen zorgvuldig op. Eerst weer meedoen in de finales, overzicht hebben, en van daaruit weer sprinten voor het podium. Het is een stapsgewijs proces.

Een glinstering voor de toekomst

Ondanks de realistische aanpak, brandt het vuur van de topsporter feller dan ooit. Als de namen van de nieuwe generatie sprinters als Olav Kooij en Paul Magnier vallen, verschijnt er een veelzeggende glinstering in zijn ogen. “Die jongens zijn niet onklopbaar”, zegt hij met een grijns. “Als ik weer kan sprinten, durf ik het qua topsnelheid wel aan tegen ze.” Eerst wil hij zich weer mengen in de strijd, tegen hen, met hen. En dan, hopelijk, een keer voor hen eindigen. De jacht is heropend.