Hoe Bobbie Traksel wereldkampioen junioren Delano Heeren (mede) naar de titel leidde: 'Wegploegen gaan nu nog veel meer aan hem trekken'

Bobbie Traksel en de familie van de nieuwe wereldkampioen junioren Delano Heeren zijn twee handen op één buik. De ex-prof maakt het Brabantse talent dan ook wegwijs in de wielerwereld.

Bobbie Traksel en de familie van de nieuwe wereldkampioen junioren Delano Heeren zijn twee handen op één buik. De ex-prof maakt het Brabantse talent dan ook wegwijs in de wielerwereld.

Traksel dacht dat podium hoogst haalbare was voor poulain Heeren

Met een luide juich viel kersvers wereldkampioen bij de junioren Delano Heeren zijn 'begeleider' Bobbie Traksel in de armen, die vol adrenaline achter de finishstraat rondliep. Wieler Revue ving Traksel na de podiumceremonie op om te praten over zijn band met Heeren. "Nee, dit hadden we niet zien aankomen", was Traksel zijn eerste reactie.

Heeren geldt als groot talent, maar is nog eerstejaars junior. Andere renners maakten dan ook meer aanspraak op de status van topfavoriet. "Tegelijkertijd is Delano iemand die zijn hoofd koel weet te houden. We dachten dat podium het hoogst haalbare was, maar die Italiaan (Filippo Grigolini, red.) begon in de slotfase fouten te maken."

'Dat hij meteen doortrok was beter voor mijn hart'

Grigolini reed vrijwel de gehele koers op kop, maar kwam in de laatste ronde twee keer ten val. Heeren was op dat moment juist komen opzetten. "Toen hij bij Grigolini kwam, dacht ik: ga sprinten, want dan win je ook. Maar hij had zoveel vertrouwen dat hij meteen doortrok. Ik moet zeggen dat dat ook beter voor mijn hart was."

Wereldkampioen Delano Heeren

Traksel vertelt in geuren en kleuren hoe hij de laatste ronde zelf beleefde. "Ik zweet me kapot, want ik heb heel het parcours rondgerend. Dat is al moeilijk genoeg. Ik kon hem toch vijf keer per ronde aanmoedigen en vertellen wat de situatie was. Ik moet stiekem zeggen dat ik een beetje juichte toen Grigolini voor het eerst viel. Het is misschien niet respectvol, want die jongen had het dik verdiend. Maar ja, wij gaan voor het hoogst haalbare."

Vervolgens gaat de Eurosport-commentator in op zijn band met Heeren. "Hij woont bij ons om de hoek. Hij is een 'speler', want hij heeft lang niet getraind, maar vooral gespeeld. Dat is mooi, want dan heb je nog potentie om door te groeien. Veel jongens doen op die leeftijd al heel veel. Ik heb hem wél gezegd dat hij moet gaan leren trainen. Dat klinkt gek, maar als je het niet leert, kom je dat later te kort."

Managers hingen al aan de telefoon bij Traksel

Zodoende begeleidt Traksel het talent door de wielerwereld heen, want op Heeren kwam er voor het WK al veel af. "De jacht op jonge talenten is heel groot. Veel mensen willen iets van je, maar alleen als het goed gaat. De afgelopen weken hebben er allerlei managers gebeld en moest ik zeggen: 'Stop ermee.' We wilden nog niet praten, want hij moest eerst het WK rijden."

"Als er iets is, kan hij me altijd bellen. Mijn kinderen zijn begonnen bij de club waar hij ook rijdt. In de jeugd is het spelen, maar hoe ouder ze worden, hoe meer vragen er komen. Zijn vader, moeder en Delano zelf vroegen me of ik kon helpen. Een voorbeeld: je moet op dit niveau drie fietsen hebben. Begin maar, hè. Dat is een tweede hypotheek. Ik heb contacten waardoor ik hem kon helpen, we hebben ook een goede ploeg gezocht en een goede omkadering gecreëerd met CyclingClassNL."

'Wegploegen zullen nog meer interesse krijgen'

Traksel kent als ex-prof de wielerwereld van haver tot gort, en kent vooral de potentiële valkuilen die er op een talent af kunnen komen. "Die weten we vooralsnog te omzeilen, maar dit WK gaat ook weer andere valkuilen creëren. Hij is namelijk ook goed op de weg, want hij is bij de nieuwelingen Nederlands kampioen geworden."

"Ik geloof dat hij de route via de cross moet nemen om echt goed te worden op de weg. Maar wegploegen gaan nog veel meer aan hem trekken, omdat daar veel meer mogelijkheden liggen dan in crossploegen. De vraag is: wat wil hij echt? Het is aan hem. Mijn taak? Nu is iedereen er voor hem, want als je wint, heb je vrienden. Maar ik sta hier met tranen in mijn ogen vanwege de weg ernaartoe. Niet vanwege dit succesmoment. De weg die je aflegt is uiteindelijk veel mooier."

Cyclocross