‘Van Aert is ermee begonnen en iedereen is gevolgd’: Organisatoren machteloos tegenover keuzes van de toppers

Lege startvakken na het wereldkampioenschap

Het is een pijnlijk beeld voor elke crossliefhebber: de grote namen die direct na het wereldkampioenschap hun crossfiets in de schuur parkeren. Mathieu van der Poel, Thibau Nys, Tibor Del Grosso; allemaal hebben ze hun focus alweer verlegd. Luc Verschueren, medeorganisator van de Noordzeecross in Middelkerke, kan zijn frustratie tegenover Het Nieuwsblad amper verbergen. “Ik heb Thibau gisteren nog aan de lijn gehad. Hij wil wel, maar hij mag niet”, verzucht hij.

De afwezigheid van de absolute publiekstrekkers laat diepe sporen na. Waar ooit duels tussen Sven Nys en Bart Wellens bijna 20.000 fans lokten, hoopt Verschueren dit weekend nu op zes- tot achtduizend bezoekers. Een pijnlijke realiteit die aantoont hoe afhankelijk de sport is van een handvol vedetten. Zonder hen voelt een topcross plots een stuk minder ‘top’.

Het domino-effect na Van Aerts keuze

Hoe is het zo ver kunnen komen? Volgens Willy Van Rooy, organisator van de Krawatencross in Lille, is de oorzaak duidelijk. “Van Aert is daarmee begonnen en iedereen is gevolgd”, tekent de Vlaamse krant op. De keuze om het crossseizoen in te korten voor een betere voorbereiding op de weg, heeft een domino-effect veroorzaakt.

Het is een trend die zich niet beperkt tot de absolute wereldtop. “Zelfs beloftewereldkampioen Aaron Dockx verkiest een stage boven een cross op vijf kilometer van zijn deur”, aldus een teleurgestelde Van Rooy. Het signaal is duidelijk: de prestige van een Spaanse trainingsstage weegt voor veel renners zwaarder dan trouw aan de crosskalender.

De financiële kater van de laatste veldritten

Minder supporters betekent onvermijdelijk minder inkomsten. De harde, financiële realiteit is voor veel organisaties ontnuchterend. “We zijn al blij als we break-even draaien”, geeft Van Rooy toe, die vreest voor "zielige dronebeelden" boven een schaars gevuld terrein. “Het is niet plezant om een heel jaar naar iets toe te werken, waarbij je op het einde van de rit helemaal niets verdient.”

Toch gooien niet alle organisatoren de handdoek in de ring. De Noordzeecross in Middelkerke neemt het heft in eigen handen. Zij verplaatsen hun wedstrijd volgend seizoen naar 4 november, midden in de herfstvakantie. “De bedoeling is om dan een avondwedstrijd te organiseren, een beetje in Halloweensfeer”, legt Verschueren uit.

De Sluitingsprijs als uitzondering op de regel

Is er dan helemaal geen hoop meer voor crossen aan het einde van het seizoen? Toch wel. Mon Leys, een van de drijvende krachten achter de Sluitingsprijs in Oostmalle, ziet het anders. Hij omarmt zijn plek op de kalender juist. “Bij ons wordt het veldritseizoen neergelegd. De mensen weten dat”, zegt hij. Het ontbreken van de allergrootste namen kan volgens hem zelfs een voordeel zijn. Het levert vaak een veel spannendere wedstrijd op, zonder de torenhoge startgelden die mannen als Van der Poel en Van Aert vragen.