Sinds zijn relatie met schaatskoningin Jutta Leerdam duikt Jake Paul steeds vaker op in een wieleroutfit. Zijn enthousiasme is aanstekelijk, maar voor de doorgewinterde fietser is zijn entree in de sport vooral een masterclass in hoe het níét moet. We doken in het archief voor zijn meest memorabele blunders.
Wielerwet 1: ken je materiaal (en je pedalen)
De eerste en misschien wel meest pijnlijke misstap was te zien in Dubai. Gehuld in een officieel UAE Team Emirates-tenue poseerde Paul trots naast een state-of-the-art Colnago, een fiets waar de meesten van ons alleen van kunnen dromen. Wie echter inzoomde, zag een gruwelijk detail: onder het carbonnen geweld hingen gigantische, platte stadsfietspedalen.
Voor niet-wielrenners een kleinigheid, voor kenners pure heiligschennis. Klikpedalen zijn de norm voor efficiëntie en controle. Rijden zonder, zeker op zo'n topfiets, is de ultieme uiting van ‘all the gear, no idea’. Het is de blunder die pijnlijk blootlegt dat je de cultuur van de sport nog niet begrijpt.
Wielerwet 2: toon respect voor de (oude) meesters
Alsof de pedalen-gate nog niet genoeg was, besloot Paul het online aan de stok te krijgen met de meest besproken wielrenner ooit: Lance Armstrong. In een Instagram-story riep hij overmoedig: “Lance, I’m coming!”, gevolgd door de uitdaging ‘1v1 me’.
Een klassieke fout die getuigt van onwetendheid over de ongeschreven hiërarchie in de sport. De reactie van Armstrong was goud. Na een eerste waarschuwing (“Kind, als je op zoek bent naar een pak slaag, dan ben je op de goede plek”), maakte hij het op legendarische wijze af.
Nadat Paul verwees naar de oudere boksers die hij had verslagen, antwoordde de Texaan met kenmerkende zelfspot: “Noem maar een plaats en een tijd, gozer. M'n ene bal en ik zullen er zijn.”
Wielerwet 3: laat je benen spreken, niet je instagram
De clash met Armstrong legt een dieper cultureel verschil bloot. In de wereld van het boksen, waar Paul vandaan komt, zijn grote woorden en uitdagingen onderdeel van het spel. In de wielerwereld dwing je respect af door stil te zijn, hard te trappen en diep te gaan.
Je benen doen het praatwerk, niet je mond. Het online uitdagen van een icoon, hoe controversieel ook, is een overtreding van deze code. Het toont een 'trash talk'-mentaliteit die haaks staat op de afzien-cultuur van de wielersport.
Een harde les in wielercultuur
Gelukkig voor Jake Paul heeft hij met Jutta Leerdam de beste leermeester aan zijn zijde. De kans is groot dat de platte pedalen inmiddels zijn vervangen en dat hij heeft geleerd dat je in de wielerwereld beter wat nederiger kunt zijn. Zijn onhandige entree biedt ons een perfecte spiegel: de ongeschreven regels van de sport zijn minstens zo belangrijk als de pk's in je benen.