:max_bytes(70000)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2026%2F02%2FukUD3gHjesspsW1772094437.jpg "Winnaar Jasper Philipsen lacht op het podium van Kuurne-Brussel-Kuurne 2025 terwijl hij de traditionele pluchen ezel als trofee omhoog houdt.")
De wielerwereld kent tal van opmerkelijke tradities en prijzen. Denk aan de gigantische kaas voor de winnaar van Parijs-Camembert of de badeenden in de X2O Badkamers Trofee.
Maar de pluchen ezel die de winnaar van Kuurne-Brussel-Kuurne in de lucht mag steken, is misschien wel de meest aaibare. Het beeld van een topatleet die na een slopende koers een knuffelbeest omhelst, blijft fascineren. De vraag is alleen: waarom juist een ezel? Na een duik in de archieven vonden we twee mogelijke verklaringen. De eerste is logisch, de tweede is ronduit fantastisch.
De ezel als praktisch werkpaard
De meest plausibele verklaring voor de bijnaam ‘Ezels’ voor de inwoners van Kuurne is te vinden in de geschiedenis. Kuurne fungeerde vroeger als de groentetuin voor het nabijgelegen, grotere Kortrijk.
Boeren uit Kuurne laadden hun karren vol met verse groenten en vertrokken al voor zonsopgang richting de markt. Deze karren werden voortgetrokken door, je raadt het al, ezels. De balkende dieren maakten de inwoners van Kortrijk wakker, die de marktlieden al snel de ‘Kuurnse Ezels’ noemden. Een bijnaam was geboren en de link met de koers is daarmee snel gelegd.
Een priester met een apart gevoel voor humor
Dan de tweede verklaring, die een stuk mooier is. Het verhaal gaat dat lang geleden de koster van de kerk in Kuurne moest invallen voor de priester tijdens aswoensdag.
Hij moest de gelovigen een askruisje geven en daarbij een Latijnse spreuk uitspreken. Het probleem? De beste man sprak geen woord Latijn. De priester probeerde het hem nog te leren, maar het mocht niet baten. De koster bleek niet in staat om de heilige woorden te onthouden.
Als een ezel zul je sterven
De priester, die zijn geduld volledig was verloren, besloot de koster dan maar een andere Latijnse zin te leren. Eentje die hij wél kon onthouden: “Als ezel ben je geboren, als ezel zal je sterven.”
De koster, zich van geen kwaad bewust, sprak deze woorden plechtig uit bij het toedienen van elk askruisje. Volgens de overlevering was de bijnaam van de Kuurnenaren daarmee definitief gevestigd. Of het waar is, zullen we nooit weten, maar het is een verhaal dat de traditie extra glans geeft.
De ezel is overal in Kuurne
De ezel is in Kuurne overigens veel meer dan alleen een trofee. Het dier is diep verankerd in de lokale cultuur. De stad kiest jaarlijks een ‘Koning Ezel’, organiseert Ezelsfeesten en er is zelfs lokaal gebrouwen Ezelsbier verkrijgbaar. Wie vandaag ook wint, hij of zij zal een symbool van trots voor de hele gemeenschap mee naar huis nemen. Eén ding is zeker: de winnaar zal met een glimlach én een ezel op het podium staan.