Het antwoord op Pogacar is hier: Seixas evenaart klimtijd Pogi met 'ongekende waardes voor een 19-jarige'

n de schaduw van de Omloop voltrok zich een prestatie die de kenners direct terugvoerde naar het EK van 2025. Op exact hetzelfde parcours reed Tadej Pogacar toen met een indrukwekkende solo naar de Europese titel. Spoel door naar afgelopen zaterdag en je ziet een blauwdruk.

Op de Côte de Saint Romain de Lerps, op ruim 40 kilometer van de streep, ging de pas 19-jarige Paul Seixas ervandoor. Matteo Jorgenson (Visma | Lease a Bike) probeerde nog aan te klampen, maar dat was van korte duur.

De onmenselijke cijfers achter de zege van Seixas

Direct na de finish druppelden de data binnen die de prestatie alleen maar legendarischer maakten. Seixas bedwong de klim in 16 minuten en 26 seconden. Dat is exact, maar dan ook écht exact, dezelfde tijd als het klimrecord van Tadej Pogacar een half jaar eerder.

De berekende vermogens zijn al even duizelingwekkend: een gemiddelde van 7,46 watt per kilogram. Voor een renner van slechts 19 jaar zijn dit ‘ongekende waardes’. Om het in perspectief te plaatsen: tijdens datzelfde EK in 2025 was Seixas op die klim maar liefst 35 seconden trager. In een winter kan een hoop veranderen.

De verklaring: een winter vol beestachtige trainingen

Die enorme progressie komt niet uit de lucht vallen. Zo werden we al geconfronteerd met de extreme trainingsarbeid van het toptalent van Decathlon CMA CGM. Seixas is namelijk een echt trainingsbeest.

Zo sloot hij vorig seizoen af met een monstercampagne in de Alpen en zag hij afgelopen winter zijn ouders en vriendin twee maanden lang niet omdat hij volledig gefocust op training was. Een recente monsteronderneming van 270 kilometer op de fiets bevestigde wat velen al vermoedden: Seixas was een tikkende tijdbom die op het punt stond te exploderen.

‘Ik dacht eerst dat hij blufte’

En wat vond de hoofdpersoon er zelf van? Nuchter, maar zich bewust van zijn uitzonderlijke dag. “Het was het plan om op dat punt aan te vallen, om zo een kleine groep te creëren”, vertelde hij na afloop.

“Maar ik voelde me exceptioneel goed vandaag en bleef alleen met Jorgenson over. Hij nam niet over, dus dacht ik eerst dat hij blufte, maar toen ik mijn eigen tempo begon te rijden, zag ik dat hij niet kon volgen.” Wat volgde was een solo van meer dan 40 kilometer. “Het was zwaar, maar ik bleef mezelf pushen en behield mijn ritme.”

De kers op de taart? Een prachtig cadeau. “Het was mijn vaders verjaardag”, lachte hij tot slot. “Ik kan het niet geloven, dit was een geweldige dag.”