‘Dit gaat de foute kant uit’: José De Cauwer luidt de noodklok na openingsweekend vol valpartijen

De start van het Vlaamse klassiekerseizoen zit erop, en het was er een met twee gezichten. Aan de ene kant genoten we van een dominante Mathieu van der Poel en het spectaculaire toptalent Matthew Brennan. Aan de andere kant was er een donkere, onheilspellende wolk van valpartijen die het peloton teisterde. Commentatoren Karl Vannieuwkerke en José De Cauwer genoten van de koers, maar staken hun grote bezorgdheid niet onder stoelen of banken.

‘Nervositeit in het peloton is het echte probleem’

De beelden van renners die tegen het asfalt smeten, waren niet mals. Stefan Küng brak zijn dijbeen, Tim Wellens zijn sleutelbeen. Waar de regen op zaterdag nog als een mogelijke oorzaak werd gezien, was die op zondag geen excuus meer.

“Er wordt gewoon te veel gevallen”, stelt José De Cauwer onomwonden vast bij Sporza. “De nervositeit zit toch echt in het peloton. Op een of andere manier moet je daar toch rust in krijgen”, verzucht hij. Tegelijk klinkt de onmacht door in zijn stem. “Ik weet begot niet hoe je dat moet doen, maar dit gaat de foute kant uit.”

Het is een noodkreet die de kern van het probleem raakt. De sport is sneller, intenser en nerveuzer dan ooit, en de vraag is waar de grens ligt. Hoeveel valpartijen zijn acceptabel voordat er drastische maatregelen nodig zijn om de renners tegen zichzelf en elkaar te beschermen?

Is technologie de boosdoener? En een airbag de oplossing?

Karl Vannieuwkerke haalde een cynische opmerking van een renner aan die het gevoel had op ‘houten fietsen’ te rijden. Een duidelijke sneer naar het materiaal dat misschien te ver is doorgeschoten. De Cauwer sluit zich daarbij aan en wijst naar de bredere technologische evolutie. “Ze maken die fietsen superlicht. Ze kijken op die schermpjes, zitten met die oortjes…”

Midden in de discussie over de oorzaken, gooide Karl Vannieuwkerke een opvallend woord op tafel: “airbag”. Toch is het minder ver weg dan je denkt. “De UCI werkt eraan”, bevestigde De Cauwer tot slot. Volgens de commentator zijn ze bij de internationale wielerunie al verder met dit concept dan publiekelijk bekend is.