‘De tijd dat wielrenners als schuldige worden aangewezen, is echt voorbij’ – Ruim 1,5 miljoen sportieve fietsers bewijzen het!

De wielersport in Nederland viert hoogtijdagen, maar het hardnekkige beeld van de ‘asociale wielrenner’ blijft soms kleven. Daar moet een einde aan komen, vindt Arjan de Vries, directeur van wielersportbond NTFU.

Volgens hem is de tijd dat wielrenners als schuldige worden aangewezen definitief voorbij. Hij baseert zich op de gloednieuwe Wielersportmonitor 2026, het onderzoek dat Ipsos in opdracht van zijn bond uitvoerde. De cijfers liegen er niet om: de fietsers van nu zijn een factor om serieus rekening mee te houden, en het gedrag is anders dan velen denken.

Het cliché ontkracht: de wielrenner is een solist

Misschien wel de meest opmerkelijke bevinding van dit onderzoek is dat bijna 60 procent van de wielersporters er de voorkeur aan geeft om alleen te fietsen. Dit staat in schril contrast met het gangbare beeld van grote, dominante pelotons die de fietspaden of smalle wegen bezetten.

Het toont aan dat de moderne wielrenner vaak op zoek is naar persoonlijke rust, uitdaging of simpelweg een moment voor zichzelf. Het is een individuele beleving, weg van de drukte en het groepsgebeuren. Je zou kunnen zeggen dat het een misvatting is om de wielrenner standaard als onderdeel van een grote groep te zien.

1,5 miljoen redenen om het beeld bij te stellen

De bewering van De Vries, dat het schuldige-beeld voorbij is, krijgt extra gewicht door de fenomenale groei van het aantal sportieve fietsers in Nederland. Waar we in 2023 nog nét onder de miljoen sportieve fietsers zaten, is dat aantal nu de 1,5 miljoen ruimschoots gepasseerd.

Dat is een toename van meer dan 50 procent in slechts drie jaar tijd! Dit maakt de wielersport tot een van de allergrootste sporten en vrijetijdsbestedingen van ons land. Zo’n omvangrijke groep verdient het om met respect te worden behandeld en niet langer als de ‘zwarte schaap’ van het verkeer te worden gezien.

De nieuwe gezichten van de wielersport

Deze indrukwekkende groei wordt bovendien gekenmerkt door een aantal frisse trends. Zo is de opmars van vrouwen in de wielersport spectaculair: tien jaar geleden was slechts één op de vijf fietsers vrouw, nu is dat al één op de drie. Daarnaast wint het gravelen steeds meer terrein.

Deze ontwikkelingen verbreden de demografie en de beleving van de sport enorm. De moderne wielersporter is divers, avontuurlijk en, zoals we nu weten, vaak een solist op zoek naar zijn of haar eigen weg. Dat maakt het beeld van de sport rijker en complexer dan voorheen.

Tijd voor erkenning en betere infrastructuur

De conclusie is duidelijk: met zoveel mensen op de fiets – en een meerderheid daarvan solo – is het tijd voor een fundamentele herziening van hoe we naar de wielersport kijken. De Vries stelt terecht: “De tijd dat wielrenners als schuldige op het fietspad worden aangewezen, is echt voorbij.”

Sterker nog, deze enorme populariteit vraagt dringend om een betere en veiligere fietsinfrastructuur. Dit komt de veiligheid van alle weggebruikers ten goede en maakt de leefbaarheid beter.

Laten we de wielersport daarom de prominente plek geven in het ruimtelijk beleid die het met deze cijfers verdient, zowel op landelijk, provinciaal als lokaal niveau. Zo werken we samen aan een toekomst waarin de wielrenner niet langer de zondebok is, maar een gewaardeerd en gerespecteerd onderdeel van ons verkeersbeeld.