:max_bytes(70000)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2026%2F03%2FAbQGDUDC8r0AgI1772552395.png "Arnaud De Lie in Omloop Het Nieuwsblad met spacers onder zijn stuur.")
Tussen al het geweld op de kasseien en de Vlaamse heuvels viel zaterdag en zondag één ding op: de fietsafstellingen lijken te veranderen. Waar het credo jarenlang was 'stuur zo laag mogelijk', reden er opvallend veel profs met extra ringen onder hun stuur, zo constateerde een journalist van Cyclingnews. Zouden de tijden dan echt aan het veranderen zijn en de spacers een comeback maken in het profpeloton?
Spacers: van vloekwoord tot veelgebruikt hulpmiddel
Spacers waren lange tijd bijna een doodzonde voor een profwielrenner. Tien jaar geleden zou je nauwelijks een prof hebben gezien met een opgehoogd stuur; dat was iets voor de toerfietser die comfort boven snelheid verkoos. Nu zien we echter een verschuiving.
De beelden van de Omloop en Kuurne spraken boekdelen: veel topfietsen waren uitgerust met wel 10, 20 of zelfs 30 millimeter aan opvulringen. De fietsen van Team Visma | Lease a Bike hadden dan weer een stuurpen die omhoogloopt. Dus ook Matthew Brennan en co reden in feite met opgehoogde stuurtjes.
Comfort en controle door een opgehoogd stuur
Waarom deze opmerkelijke trend? Het antwoord is niet verrassend: het draait om een combinatie van comfort, aerodynamica en efficiënte krachtoverbrenging. Het is niet zo dat racefietsen ineens minder agressief zijn geworden in hun geometrie, integendeel.
De huidige fietsen zijn nog steeds gemaakt voor snelheid. Maar door een iets hogere positie van het stuur kunnen renners hun aerodynamische houding beter vasthouden over langere afstanden en tegelijkertijd comfortabeler blijven. En een comfortabele renner is een snellere renner, zeker in de slopende klassiekers. Bovendien lijkt een iets hogere stuurstand veel renners te helpen om hun kracht effectiever op de pedalen te krijgen, zeker in combinatie met moderne set-ups zoals zadelpennen zonder setback en steilere zitbuishoeken.
Het einde van een dogma? de 'geslamde' mythe kraakt
Het idee dat een prof-fiets per definitie 'geslamd' moet zijn (met het stuur zo laag mogelijk afgesteld) lijkt langzaam te verdwijnen. Het is een dogma dat diep geworteld zat in de wielercultuur, maar de praktijk van de toprenners spreekt nu een andere taal. Natuurlijk zijn er nog steeds uitzonderingen, en zullen we altijd renners zien met een extreem lage positie. Maar de algemene trend is duidelijk: het taboe rondom spacers en een opgehoogd stuur is doorbroken.
Het is een teken dat de wielersport constant evolueert en dat zelfs de meest heilige huisjes af en toe kritisch bekeken worden. Zo reed Arnaud De Lie ook met een spacers onder zijn stuur, zoals je op de foto aan het begin van dit artikel kunt zien. En dat is niet eens een lange jongen, wat de trend onderstreept. Misschien kunnen wij, de gewone fietsers, nu eindelijk zeggen dat de profs een beetje van ons afkijken.