Eerlijke Van Aert: 'Als Pogacar me daar gelost had, was ik naar huis gegaan met een slecht gevoel'

Iedereen herinnert het zich nog: die epische strijd op Montmartre tijdens de slotrit van de Tour vorig jaar. Wout van Aert die daar Tadej Pogačar het nakijken gaf. Beelden die de wereld overgingen en voor velen een hoogtepunt waren. Toch is Van Aert opvallend nuchter over die dag, zo vertelt hij in een recent interview met Knack.

Omstandigheden speelden mee

De Kempenaar geeft toe dat de omstandigheden gunstig voor hem waren. ‘Deels wel, want ik had mijn zinnen gezet op die ritzege’, aldus Van Aert. Hij nuanceert echter direct zijn prestatie. ‘Anderzijds heb ik toen, voor mijn kwaliteiten, niets buitenaards gedaan. Heel lastig, maar ‘slechts’ een uur echt koers, ik was er niet een week kapot van.’

Pogačar was niet top

‘Ik moet eerlijk zijn: hij was iets minder, misschien door die knieblessure’, stelt Van Aert. Een eerlijke bekentenis van Van Aert die zijn overwinning niet hypet, maar eerder wat naar beneden haalt.

Regen en risico's

Alsof een knieblessure nog niet genoeg was, speelde ook het weer een rol van betekenis. Op die bewuste zondag kwam de regen met bakken uit de lucht. Een factor die Pogačar, die al zeker was van zijn Tourzege, waarschijnlijk voorzichtiger maakte. Van Aert begrijpt dat volkomen. De Sloveen wilde vermoedelijk geen onnodige risico's nemen en zijn eindoverwinning op het spel zetten voor een ritzege, hoe prestigieus die ook was.

De gevaren van de koers

‘Het besef dat je jezelf blootstelt aan risico’s waarvan je de rest van je leven de gevolgen kunt dragen is vervelend’, reflecteert hij. 'Vorig jaar voelde alsof ik verplicht was om risico’s te nemen, terwijl ik dat niet wilde.’

Mentale boost na moeilijke Tour

Ondanks de nuance rondom Pogačar's vorm, was de overwinning op Montmartre een enorme mentale opsteker voor Van Aert. De Tour van vorig jaar was immers niet zijn meest succesvolle, zeker niet qua eigen kansen op ritzeges of eindwinst met Jonas Vingegaard. Van Aert benadrukt het belang van die zege: ‘Stel dat Tadej mij daar had gelost op Montmartre, na een moeilijke Tour zonder eigen succes of kans op eindwinst met Jonas… dan was ik naar huis gegaan met een slecht gevoel.’