‘Wie Strada Bianchi typt moet een fles wijn adten’: dit is de ongeschreven wielerwet voor zaterdag

Het is een ritueel dat elk jaar terugkeert, net als de eerste lentestralen en de geur van vers gemaaid gras langs de Vlaamse velden. Terwijl de profs zich opmaken voor de stoffige grindwegen van Toscane, maken wij ons op voor een andere strijd: de strijd tegen de hardnekkige spelfout.

Je kent ze wel, die enthousiaste vrienden die met veel bombarie verkondigen dat ze zin hebben in de ‘Strada Bianchi’. Het is een fout die zo vaak gemaakt wordt dat het bijna een traditie is geworden, maar dat maakt het niet minder pijnlijk voor de fijnproever.

Tuurlijk, ik snap de verwarring ergens wel. Bianchi is een van de meest iconische fietsmerken ter wereld en ja, het is ook nog eens op en top Italiaans. Die prachtige kleur celeste zit in het geheugen van elke wielrenner gegrift. Maar laten we wel wezen: die schitterende koers in het hart van Italië heeft werkelijk niets met het merk van Edoardo Bianchi te maken.

De verwarring met het iconische fietsmerk uit Milaan

De bron van alle kwaad ligt waarschijnlijk bij de herkenbaarheid van de naam. Bianchi is een van oorsprong Milanees bedrijf. Milaan ligt in de regio Lombardije, wat een flink eind verwijderd is van de glooiende heuvels van Toscane waar de witte wegen liggen.

dAls het fietsmerk de naamgever van een koers zou zijn, dan lag de Ronde van Lombardije veel meer voor de hand. In Toscane draait het om iets heel anders dan frames en onderdelen.

Daar draait het om de wegen zelf. De koers is vernoemd naar de ondergrond waarover de renners dokkeren. Het is een eerbetoon aan de regio en haar geschiedenis, niet aan een commerciële partij uit het noorden. Toch blijven mensen de link leggen, simpelweg omdat de klank van het woord zo vertrouwd is in de oren van de gemiddelde wielertoerist.

Waarom de italiaanse grammatica cruciaal is

Om te begrijpen waarom je die extra ‘i’ echt weg moet laten, duiken we even heel kort de boeken in. De naam van de koers betekent letterlijk ‘witte wegen’. In het Italiaans is het enkelvoud ‘strada bianca’. Omdat de koers over vele wegen gaat, wordt dat in het meervoud ‘strade bianche’. De uitgang op een ‘e’ is hierbij cruciaal voor de vrouwelijke meervoudsvorm.

Het woord ‘bianchi’ is ook een meervoudsvorm, maar dan de mannelijke variant. Het betekent simpelweg ‘blanken’ of ‘witten’. Dus tenzij het zo hard regent dat de wegen in de regio letterlijk blank komen te staan, is er geen enkel taalkundig excuus om Strade Bianchi te schrijven. Nooit.

Het is een nuance die voor een Italiaan het verschil maakt tussen een poëtische omschrijving van het landschap en een volstrekt onlogische kreet.

Een zware straf voor hardleerse wielervrienden

Omdat we bij de redactie houden van een goede koers maar nog meer van een goede spelling, is er een officieuze regel ingesteld. Wie zaterdag in de wielerappgroep of op social media toch weer ‘Strada Bianchi’ typt, mag daar direct op gewezen worden. Geen flauwe correcties met een asterisk, maar een duidelijke herinnering aan de taalkundige wetten van de wielersport.

De straf voor deze overtreding is niet mals. Wie de fout maakt, is op de volgende koersdag verplicht om een fles witte wijn te adten. Om het nog wat verwarrender te maken: witte wijn is in het Italiaans ‘vino bianco’. Zo pak jij dat aan om je vrienden op hun nummer te zetten en tegelijkertijd de sfeer erin te houden. Het is tijd voor harde maatregelen tegen deze taalkundige vervuiling in de groepsapp.

Zo word jij de taalkoning van de zaterdagochtend

Deze prachtige koers, die door velen al wordt gezien als het onofficiële zesde monument, verdient het om bij de juiste naam genoemd te worden. Het getuigt van respect voor de organisatie en de regio waarin de renners strijden voor de overwinning op het Piazza del Campo. Als je dit artikel deelt met je fietsvrienden, behoed je hen niet alleen voor een flater, maar ook voor een flinke kater van die verplichte fles wijn.

Geniet zaterdag van het stof, de heroïek en de aanvallust, maar doe het wel onder de juiste noemer. Laat de ‘bianchi’ maar over aan de liefhebbers van klassieke stalen frames uit Milaan en concentreer je volledig op de ‘bianche’ van de Toscaanse heuvels. Zo kijken we allemaal met een gerust hart naar een schitterende koersdag zonder taalkundige ergernissen.