‘Toen ik omkeek waren we met 25 man': Nederlander haalde na 11 kilometer alles uit de kast voor Van Aert in Strade Bianche 2018

De Strade Bianche van 2018 werd er een om nooit te vergeten. Tiesj Benoot won de heroïsche, modderige en ijzig koude editie, terwijl de jonge Wout van Aert er zijn grote doorbraak kende. Huub Duijn, ploeggenoot bij Willems Verandas-Crelan, speelde een cruciale rol in het succes van de Belg. In gesprek met Wieler Revue onthult de Nederlander het plan dat de ploeg voor die dag had.

De valstrik van Veranda's Willems-Crelan

"Het was de enige keer dat ik Strade Bianche heb gereden", begint Duijn, die samen met Dries De Bondt was aangewezen als belangrijke helper voor Van Aert. "Met Wout hadden we natuurlijk een uitgesproken kopman en ik zou als een van de langsten bij hem blijven. Maar we wisten ook van het slechte weerbericht. En onze ploegleider Michiel Elijzen kende mij goed genoeg om te weten dat het niet mijn weer was. Bovendien reden we de dag erna een andere koers in Italië die mij beter lag."

Elijzen maakte zich dus geen illusies en wist dat Duijn en De Bondt de finale niet gingen halen. Daarom kwam hij met een plan om hun aanwezigheid alsnog ten volste te benutten. "Hij zei: 'Laten we de eerste strook als eerste indraaien en volle bak overgaan'", aldus Duijn. " De eerste strook was al na 11 kilometer. Zo konden we wat schade creëren bij mannen die daar nog te ver zaten door het slechte weer."

'We zagen dat Van Avermaet en Sagan al een jasje uit moesten doen'

Hoewel Duijn niet meteen overtuigd was, bleek het plan van de Nederlandse ploegleider een goede zet. "Ik moest wel even wennen aan het idee, maar als een ploegleider zoiets zegt, dan gaan we daar gewoon voor. Hij had ook gewoon gelijk dat wij de finale niet gingen halen, vooral in mijn geval."

Dus knalden De Bondt en Duijn de eerste gravelstrook met volle overgave op. "Toen ik daarna omkeek, waren we met maar 25 of 30 man over", lacht Duijn. "En op de tweede en derde strook reden we nog even door. Uiteindelijk komt alles wel weer terug, maar toen wij er na de derde strook doorzakten, zagen we wel dat Van Avermaet en Sagan al wel een jasje uit moesten doen om weer terug in het peloton te komen."

Of de actie effect heeft gehad op het wedstrijdverloop? "Dat denk ik wel, ik kan me nog heel goed herinneren dat een paar grote mannen met de mond open net terugkwamen of nog terug moesten komen. Het duurde echt wel even voordat het weer een peloton was. En Wout zat lekker veilig voorin, dat heeft hem misschien wel geholpen richting de finale", besluit Duijn.