Kosten wielerkoers organiseren blijkt een miljoenenrisico voor de prijs van een ‘tweedehands auto’

Je staat langs de kant van de weg, ziet de reclamekaravaan voorbijtrekken en geniet van de stofwolken die de renners achterlaten. Het lijkt een prachtig, geolied circus dat zichzelf moeiteloos financiert, maar de werkelijkheid achter de schermen is een stuk spannender.

De kosten om een wielerkoers te organiseren zijn de afgelopen jaren namelijk geëscaleerd tot een niveau waarbij je als organisator wel een heel groot hart voor de sport moet hebben.

Veel fans denken dat een professionele wedstrijd een goudmijn is, maar niets is minder waar. De organisatie van Nokere Koerse besloot onlangs de boeken volledig te openen aan de Vlaamse krant Het Nieuwsblad.

Met een totale uitgave van ruim een miljoen euro blijft er onderaan de streep een bedrag over dat je eerder bij een lokale rommelmarkt zou verwachten. Het is een financieel koorddansen waarbij elke regendruppel de balans kan doen doorslaan.

De harde cijfers van een miljoenencircus

Om te begrijpen waar dat geld naartoe gaat, moeten we kijken naar de balans. Het is een duizelingwekkende optelsom van inkomsten en uitgaven die precies laat zien hoe fragiel het verdienmodel van de koers is. Hieronder zie je hoe Nokere Koerse de begroting rondbrengt.

Je leest het goed, voor de winst van een gemiddelde tweedehands stadsauto neemt een compleet bestuur een risico van een miljoen. Zo pak jij dat waarschijnlijk niet aan met je eigen spaargeld, maar in de wielerwereld gelden andere wetten. Het toont aan hoe afhankelijk organisatoren zijn geworden van elke euro aan sponsoring om de kosten wielerkoers organiseren te kunnen dekken.

Onzichtbare rekeningen en ongelijke behandeling

Een van de meest verrassende posten is de televisieproductie. Je zou verwachten dat een zender betaalt om de beelden te mogen uitzenden, maar de realiteit is andersom. De organisatie moet zelf 79.000 euro ophoesten om de tv-registratie mogelijk te maken.

Voorzitter Robrecht Bothuyne geeft aan dat het systeem scheef is gegroeid. “Het is jammer dat VRT niet alle koersen gelijk behandelt”, vertelt hij over de samenwerking waarbij sommige grote koersen wél geld ontvangen.

Daarnaast kiest Nokere voor een dapper pad wat betreft gelijkwaardigheid. Ze hebben het prijzengeld voor de vrouwen gelijkgetrokken met dat van de mannen (18.800 euro).

Het zorgt voor de opmerkelijke situatie dat de vrouw die in Nokere wint, meer prijzengeld opstrijkt dan de winnares van een monument als Milaan-Sanremo. Het is een statement dat geld kost, maar volgens de organisatie essentieel is voor de geloofwaardigheid van hun wedstrijd.

De koers blijft een kwetsbaar sprookje

Uiteindelijk laat de boekhouding zien dat passie de belangrijkste drijfveer blijft. De kosten wielerkoers organiseren zijn zo hoog dat je het voor het geld niet hoeft te doen.

Zonder de ‘bitterballen en champagne’ in de VIP-tenten zou het wielrennen op dit niveau simpelweg ophouden te bestaan. De volgende keer dat je langs de kant staat, kijk je wellicht met andere ogen naar de reclameborden. Ze zijn de broodnodige zuurstof voor een sport die financieel constant op de limiet rijdt.