Na afloop was Van der Poel helder over het verloop van de dag. “Het was een zware dag met een sterke vluchtgroep die vooruit zat. Het tempo lag de hele dag dus erg hoog. In de bergen was het erg koud”, aldus de Nederlander. Het was een dag waarop de knechten van de klassementsploegen geen moment lieten begaan, waardoor de finale onvermijdelijk een slijtageslag werd.
Vooral de mannen van Visma|LAB lieten hun intenties duidelijk blijken. Ze wilden de koers controleren voor hun kopman Wout van Aert. “Visma maakte de koers erg zwaar op de slotklim en in de finale had ik het geluk dat ik een beetje kon gokken aangezien ik al een rit gewonnen had”, legde Van der Poel uit
Rekening houden met Ganna en Van Aert
De finale was een tactisch steekspel waarbij Van der Poel zijn ogen geen moment van de concurrentie afhield. Vooral de dreiging van een late uitval door Filippo Ganna zat constant in zijn achterhoofd. “Ik verwachtte al een late aanval van Ganna in de slotfase en ik wist dat ze bij Visma wilden sprinten met Wout”, analyseerde hij.
Van der Poel reageerde instinctief op elke versnelling in de slotfase. “Ik reageerde meteen op elke move en ik ging mijn sprint misschien een beetje te vroeg aan”, gaf hij toe over de hectische slotmeters.
Krachtexplosie ondanks de harde tegenwind
Hoewel de aankomststreep op het papier als vlak werd omschreven, voelde dat voor de renners na een dag vol hoogtemeters heel anders aan. “Het was nog erg ver met de wind op kop. Het mag dan een vlakke sprint zijn, maar daarvoor hebben we genoeg hoogtemeters overwonnen”, vertelde Van der Poel. “Ik wachtte gewoon op de sprint en ik deed alles perfect in de laatste kilometer.”
Vertrouwen tanken voor de komende klassiekers
De Nederlander kijkt met een goed gevoel naar de rest van zijn voorjaar. Zoals hij zelf al concludeerde na zijn tweede ritzege in Tirreno-Adriatico: “Ik ben erg tevreden met mijn huidige vorm.”