De Franse wielerbelofte Kevin Vauquelin, rijdend voor INEOS Grenadiers, heeft het er maar zwaar mee in Parijs-Nice. Waar zijn fysieke vorm uitstekend lijkt, daar gooit een opeenstapeling van pech, onbegrip en tactische missers roet in het eten. Zijn uitspraken na afloop van recente etappes zijn doordrenkt van frustratie.
Een duw en een misser van de ploeg in de regenrit
De ellende begon woensdag. Tijdens de verregende etappe belandde Vauquelin al vroeg in de problemen. Niet door eigen toedoen, zo liet hij weten. "Stel je voor dat je op kop rijdt en een andere renner duwt je in het veld... En plotseling rijdt je achteraan het peloton terwijl de waaiers beginnen", deelde hij passief-agressief op Instagram. Een 'renner van Soudal' kreeg de verbale veeg uit de pan.
Terwijl hij in z'n eentje een helse achtervolging inzette, verzamelde zijn eigen ploeg zich rondom medekopman Oscar Onley, die echter ook geen gelukkige dag kende met een val en materiaalpech. Ondanks dat het verschil tussen Vauquelin en Onley soms maar twintig tot dertig seconden was, bleef de ploeg trouw aan de Brit. Een verkeerde keuze, zo bleek aan de finish: Vauquelin eindigde als zesde, Onley als achttiende.
Noodlottige blikken in de schaduw van Vingegaard
De frustratie van Vauquelin bereikte een nieuw hoogtepunt in de etappe die volgde. Ditmaal ergerde de Fransman zich aan zijn kompanen in de achtervolging op Vingegaard. Nadat de Deen was vertrokken op 20 kilometer van de meet, probeerde Vauquelin de boel draaiende te houden. Maar op veel medewerking kon hij niet rekenen.
"Op een gegeven moment zat ik niet ver van Vingegaard", vertelt hij aan Cycling Pro Net. "Maar de andere renners keken meer naar elkaar dan dat ze zelf reden." Deze collectieve aarzeling zorgde ervoor dat achterblijvers, inclusief Georg Steinhauser en Daniel Felipe Martinez, de aansluiting weer vonden. Dat maakte de situatie er niet beter op.
Vooral de aanvallen van Lenny Martinez waren voor Vauquelin een doorn in het oog. "Lenny was erg sterk en viel meerdere keren aan", erkende de Fransman. "Maar ik denk dat dat misschien niet het beste was om te doen, omdat het alleen maar voor veel tempoversnellingen zorgde en het de renners hielp die niet werkten."
De onverwoestbare benen van een boze Fransman
Ondanks de berg aan frustraties en de opstapeling van tegenslagen, is er één constante: Kevin Vauquelin is in orde. "De benen waren niet slecht. Natuurlijk voelde ik aan het einde dat ik gisteren al een zware dag had gehad. Ik denk dat ik echt bij de sterkere renners in deze koers hoor", besluit de huidige nummer vier van het klassement in Parijs-Nice, op ruim zes minuten van Vingegaard.