In de podcast 'In de Waaier' was Thijs Zonneveld al streng voor Wout van Aert. Hij zag de klassiekerkopman van Team Visma | Lease a Bike koersen 'als een blinde kip'. Bij Sporza gaat de analist dieper in op het feit dat de Van Aert zijn 'killerinstinct' is verloren.
De vorm is goed, maar de druk weegt zwaar
“Het gevoel van ‘ik mag winnen’ is bij Van Aert verandert naar ‘ik moet winnen’”, stelt Zonneveld. Volgens hem drukt dit zwaar op de Belg, die als leider van Team Visma | Lease a Bike voelt dat hij moet leveren. Bovendien "vreet het aan hem" dat die ene grote kasseiklassieker, de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix, nog ontbreekt op zijn indrukwekkende palmares.
Ironisch genoeg is de fysieke vorm van Wout van Aert "opzienbarend goed", zo benadrukt Zonneveld. Na zijn enkelbreuk in het veldrijden was het de vraag hoe snel hij zijn topniveau zou terugvinden. Maar wat hij liet zien op het steile klimmetje in rit vier van de Tirreno bewijst het tegendeel. “Als je ziet wie eraf werd gereden, is de conditie van Van Aert echt goed. Daar mag hij tevreden over zijn.”
De paradoxale weg naar de overwinning
De motor draait dus op volle toeren. Het probleem zit hem niet in de wattages, maar in de vertaling daarvan naar winst in de finale. De vraag blijft dan ook: hoe zet hij die indrukwekkende fysieke waardes om in concrete zeges, wanneer de druk het grootst is? De oplossing die Thijs Zonneveld aandraagt, is even verrassend als radicaal.
“Het is heel paradoxaal, maar in het wielrennen ben je op je best als je durft te verliezen. Van der Poel reageerde ook niet op die vroege uitval, omdat hij ergens wist dat Van Aert zou gaan. Als hij het killerinstinct terug wil krijgen, moet Van Aert ook met heel zijn ploeg durven te bluffen en verliezen.”
Heeft Wout van Aert de ruimte voor een nieuwe strategie?
Dit betekent een fundamentele verschuiving in Van Aert’s aanpak. Het gaat niet langer om elke keer het uiterste geven en de absolute controle willen houden, maar om strategisch loslaten en vertrouwen op het grotere plan. Het is een risicovolle koerswijziging, want het kan betekenen dat je wedstrijden ‘verliest’ om uiteindelijk de grote prijzen te pakken.
“Dus nu moet hij het risico nemen om wat wedstrijden te vergooien", aldus Zonneveld. De Nederlander plaatst er tot slot een geel-zwarte, en niet geheel onbelangrijke kanttekening bij. "Al is maar de vraag of hij die ruimte heeft om dat te doen.”