Vragen die m’n vriendin stelt over wielrennen: wat is een loper?

Je herkent het vast: wat voor jou als wielervolger een abc’tje is, is voor je vriendin (of vriend) abracadabra. Ik behandel iedere week een vraag die mijn vriendin aan mij stelde terwijl ze niet geheel vrijwillig meekeek naar de koers. Deze keer: wat is een loper?

Geen schaken, geen rode loper en geen sleutel

Nee, we zaten niet te schaken. Nee, we maakten geen deur open met een universele sleutel. Nee, we waren niet aanwezig bij een première met een rode. We keken koers. Nou ja, ik keek koers en m’n vriendin dagdroomde over het bezoeken van een première, een deur openen en een potje schaak. Allemaal zaken die ze leuker vindt dan koers kijken.

Soms let ze even op. Dat was ook een keer het geval toen een peloton wielrenners over een loper reed. Iemand die niet bekend is met het wielerjargon zou dan kunnen denken dat zoiets een pijnlijke aangelegenheid is voor de loper. Maar deze loper is een berg, zo moest ik mijn vriendin uitleggen.

Een vooropleiding van tien jaar kijkervaring

Dat was een hele klus, want ‘de loper’ is weer zo’n typische wieleruitdrukking die eigenlijk een jaar of tien kijkervaring als vooropleiding vereist.

Nu had ze die an sich wel, vroeger in het ouderlijk huis stond er ook altijd wielrennen op – mijn vriendin gaat al bijna een heel leven gebukt onder de wielersport. Dus ik deed een poging.

Het taalkundige moeras van de buitenblad-stoemper

Ik zei iets als: een loper is een regelmatige beklimming die niet al te steil is en een profwielrenner op het buitenblad op kan stoempen.

Met dit antwoord bleek ik niet alleen de vraag niet afdoende beantwoord te hebben, maar ook nog eens munitie te hebben gegeven voor twee nieuwe vragen: wat is een buitenblad?, en wat is stoempen?