Zonneveld zag Pogacar voordeel halen uit valpartij: 'Van der Poel zat nooit comfortabel in het wiel'

“Dit is absurd,” zo steekt Thijs Zonneveld van wal in zijn analyse van Milaan-Sanremo 2026 in de podcast In de Waaier. “Dat Pogacar ooit Milaan-Sanremo ging winnen, dat zat er ergens een keer in. Maar dat dit de manier zou zijn om dit bingovakje af te kruisen, is ongelofelijk.” De reden voor zijn verbazing is de valpartij van de Sloveen, vlak voor de Cipressa. "Het aller-aller-aller slechtste wat op dat moment kan gebeuren.”

Hoe het nadeel van Pogacar een tactisch voordeel werd

Het hele plan van UAE Team Emirates-XRG leek in duigen te vallen, maar de chaos die ontstond, bleek een onverwachte bondgenoot. “Ik denk dat er één gelukje was voor Pogacar, en dat is dat zijn grootste concurrent er ook lag,” merkt Zonneveld op.

Hoewel Van der Poel sneller terug was, had zijn inspanning een grotere impact. Zonneveld legt uit: “Van der Poel wordt teruggebracht door Philipsen, 500 meter voor de Cipressa, en daarna moet hij zich in zijn eentje naar voren positioneren.” Die timing was funest. Pogacar keerde terug en naar voren geloodst door Brandon McNulty, terwijl Van der Poel een individuele en langere inspanning moest leveren.

De meedogenloze tactiek na de dubbele tegenslag

Door die extra inspanning veranderde de hele dynamiek. “Daardoor is de Cipressa voor Van der Poel in plaats van negen à tien minuten, een inspanning van veertien à vijftien minuten geworden. En ik denk dat dat best wel nadelig is voor Van der Poel,” aldus Zonneveld.

Vanaf dat moment voerde Pogacar zijn oorspronkelijke, moordende plan alsnog uit. Hij voerde de druk genadeloos op. “Je ziet ook dat Pogacar in de afdaling van de Cipressa zó hardt rijdt, dat Van der Poel ook nooit comfortabel in het wiel zit. Hij wil de inspanning zo lang en hard mogelijk maken, zonder momenten van herstel voor Van der Poel.” Het doel was helder: die gevreesde ‘knal’ van de Nederlander volledig uit zijn benen slopen.

De val als onverwachte sleutel tot de overwinning

Het meest bizarre detail dat Zonneveld aanhaalt, is dat Pogacar de Cipressa uiteindelijk sneller opreed dan het jaar ervoor, toen hij niét viel. Het toont de absurditeit van zijn prestatie. “Niet alleen zijn wedstrijd werd zwaarder, maar ook de wedstrijd van Van der Poel werd zwaarder. En dat is wel waar Pogacar naar op zoek was,” concludeert de analist.

Het werd veel meer een uitputtingsslag in plaats van een explosieve finale, en in die arena was de Sloveen ongenaakbaar. Zonneveld sluit af met een prikkelende waarschuwing richting de Ronde van Vlaanderen: “Voor Van der Poel is het te hopen dat hij echt geraakt is in die valpartij. Want als dit de beste Van der Poel was, dan wordt hij over twee weken afgeslacht.”