In de Ronde van Catalonië was het Remco Evenepoel die, zoals zo vaak, de koers in een vroeg stadium openbrak. Met een kenmerkende demarrage op dertig kilometer van de finish liet hij direct zijn intenties zien. Volgens koersprofessor Marc Sergeant is dit gedrag typerend voor de wereldkampioen. “Waarom valt Remco aan? Omdat het Remco is, omdat hij wil laten zien dat hij goed is,” analyseert Sergeant in Het Nieuwsblad.
De Deen trapt niet in de val van de Belg
Jonas Vingegaard, de voornaamste concurrent, reageerde alert op de versnelling van Evenepoel, maar weigerde vervolgens resoluut om over te nemen. Een zeer bewuste keuze, aldus Sergeant. “Achter de rug van Remco zit je nooit op je gemak en Vingegaard had weinig zin om zichzelf op te blazen.”
De Deense Tourwinnaar is zich pijnlijk bewust van Evenepoels explosiviteit en pure kracht op het vlakke, een terrein waar Vingegaard het traditioneel lastiger heeft. Door in het wiel te blijven, pareerde hij de aanval zonder cruciale energie te verspillen.
Een berekend risico met het oog op de bergen
De keuze van Vingegaard om niet mee te werken, was puur strategisch. Sergeant legt uit: “Neemt hij wel over, dan wordt hij even later misschien uit het wiel gereden. Jonas is geen dommerik hè...”
Door zich gedeisd te houden, dwong hij Evenepoel om het werk alleen op te knappen en spaarde hij zelf zijn krachten voor de zware bergetappes die later in de ronde op het programma stonden.