E3 Saxo Classic is leuker dan de Ronde van Vlaanderen: 5 redenen waarom dit de échte koningskoers is

Iedereen heeft de mond vol van de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix. Begrijpelijk, want dat zijn de monumenten die de geschiedenisboeken vullen. Maar wij maken ons hard voor de E3 Saxo Classic als mooiste koers van het jaar. Daar hebben we de volgende redenen voor...

1. Spektakel gegarandeerd in de Vlaamse heuvels

De E3 Saxo Classic heeft misschien niet de officiële status van een monument, maar het parkoers doet daar nauwelijks voor onder. Je krijgt bijna alle bekende scherprechters voor de kiezen. De Oude Kwaremont en de Paterberg liggen er gewoon, maar de manier waarop ze worden aangereden is anders. Er is minder tactisch gedoe en meer pure kracht. Dat is precies wat je als kijker wilt zien.

Met mannen als Mathieu van der Poel en Wout van Aert aan de start weet je bovendien dat het nooit lang stil blijft in het peloton. Zij gebruiken deze koers niet alleen als training, maar willen hier simpelweg de concurrentie een mentale dreun uitdelen.

Het resultaat is een koersverloop dat je vanaf de bank constant op het puntje van je stoel houdt. In de Ronde is het soms wachten tot de laatste dertig kilometer, in Harelbeke brandt de lamp vaak al veel eerder.

2. Culthelden en robots in Harelbeke

Naast de sportieve prestaties heeft deze koers iets wat veel andere wedstrijden missen: een flinke dosis zelfspot. De organisatie van de E3 Saxo Classic neemt zichzelf gelukkig niet altijd even serieus.

We herinneren ons allemaal nog de opvallende posters die elk jaar voor de nodige ophef zorgen. Of wat dacht je van de robots die als rondemissen fungeerden toen de wereld even op slot zat tijdens corona? Dat is ‘cult’ in zijn puurste vorm.

Dan is er natuurlijk nog de legendarische Germaine. Terwijl andere koersen pronken met glitter en glamour, viert men in Harelbeke de gewone fan die vanaf de bank de koers analyseert.

Het geeft de wedstrijd een volks karakter dat perfect past bij het Vlaamse wielrennen. Het is een koers van het volk, voor het volk, zonder de overdreven commerciële poespas die sommige andere grote evenementen langzaam begint te verstikken.

3. Snelweg met een gouden randje

De naam van de koers is op zichzelf al een prachtig verhaal. Waar de meeste wedstrijden vernoemd zijn naar een regio of een legendarische finishplaats, draagt deze koers de naam van een snelweg. In 1958 werd de wedstrijd voor het eerst georganiseerd, precies in de periode dat de E3 werd aangelegd. Dat is de weg die we nu kennen als de A14, maar in de koerswereld zal het altijd de E3 blijven.

Het is een heerlijk nuchtere benadering van de sport. Terwijl Fransen dichten over de ‘Hel van het Noorden’, noemen de Vlamingen hun koers gewoon naar het asfalt waar ze dagelijks over naar hun werk rijden. Dat soort nuchterheid maakt de wielersport zo toegankelijk. Het herinnert ons eraan dat koers overal is, zelfs op de vluchtstrook van een drukke verkeersader tussen Harelbeke en Antwerpen.

4. Vrijdagmiddag is het mooiste koersmoment

Laten we eerlijk zijn: koers kijken op een vrijdagmiddag voelt als spijbelen voor volwassenen. Terwijl de rest van Nederland en Vlaanderen nog achter een bureau zit, kruip jij alvast voor de buis. Het heeft een soort magische exclusiviteit. Het is het perfecte excuus om de werkweek een paar uur eerder af te sluiten en de eerste vrimibo van het weekend te openen.

Een glas Vlaams speciaalbier smaakt simpelweg beter wanneer er ondertussen over kasseien wordt gedenderd. De profs begrijpen dat zelf ook wel. Denk maar aan Zdenek Stybar, die na zijn overwinning in 2019 zijn eigen feestje op het podium vierde. De sfeer is net wat losser dan op zondag, de spanning is net wat minder verstikkend en het plezier spat er bij iedereen vanaf.

5. Echte opening van de heilige week

De Omloop Het Nieuwsblad mag dan officieel de opener zijn, voor veel renners begint het echte werk pas echt in Harelbeke. Het is de eerste keer in het seizoen dat alle grote tenoren elkaar tegenkomen op een parkoers dat bijna identiek is aan dat van de Ronde. Hier worden de verhoudingen voor het eerst echt duidelijk. Wie hier niet meedoet om de knikkers, gaat het in de weken daarna heel zwaar krijgen.

Daarom voelt deze vrijdag als de officieuze start van de heiligste week in het wielrennen. Vanaf nu telt er nog maar één ding: de kasseien en de heuvels van de Vlaamse Ardennen. Zo pak jij dat moment en geniet je van de koers in zijn meest pure vorm. Harelbeke is klaar voor een nieuw hoofdstuk wielergeschiedenis en wij zitten op de eerste rij.