Column | Remco Evenepoel en de blinde vlek van de Belgen: de rede is volledig weg

Van Remco Evenepoel weten we het inmiddels: de Belg is een opgewonden standje als hij op de fiets zit, of er net afstapt na een koers. Het maakt hem een fijne sportman. Een van de weinigen die nog écht iets zegt in plaats de gemediatrainde braaksels die helaas veel wielrenners deze dagen in navolging van voetballers uit hun mond laten komen.

(Ik heb daar begrip voor overigens: zeg je eens echt iets, dan wordt dat op social media en – hand in eigen boezem – sites als de onze flink uitgebuit.)

Het gat in de weg van Catalonië

Remco Evenepoel trekt zich er allemaal weinig van aan als hij net van de fiets stapt na een koers en iets hem niet zint. Dat was woensdag in de Ronde van Catalonië het geval. Hij reed vlak voor de meet in een gat in de weg dat alleen in zijn hoofd leek te bestaan (een Spaanse journalist speurde die hele rotonde af, maar vond niks), maar beklaagde zich vooral over Jonas Vingegaard.

De Deen reed niet met ‘m mee en kon na afloop op een heerlijk cynisch commentaar rekenen van Evenepoel. Thijs Zonneveld legde perfect uit wáárom Vingegaard er verstandig aan deed niet volle bak mee te rijden: achter de aerokogel zit je nu eenmaal niet echt lekker uit de wind en sloop je jezelf als je ook nog eens volledig mee gaat draaien.

Onbegrip bij de zuiderburen

In België begrepen ze er allemaal niks van. De normaal door mij zeer gewaardeerde Renaat Schotte liep bijkans leeg.

Op de website van Sporza zei hij: “Eerlijk: ik was zelf helemaal verrast en ik begrijp het nog altijd niet. Vingegaard rijdt dan blijkbaar niet om te winnen? Dat deed hij ook niet na de val, want de ritzege lag er voor het oprapen. Ik vind het redelijk hallucinant wat woensdag gebeurd is. Voor mij is de tactiek onbegrijpelijk. Ik kan er echt geen touw aan vastknopen.”

In het wiel van Napoleon

Dat touw konden wieleranalisten die geen Belgische driekleur in hun paspoort hebben staan er dus prima aan vastknopen. Dat het Schotte niet lukt is gek want hem kunnen we toch ook niet echt betichten van een gebrek aan verstand van de koers. De man zit het halve voorjaar op een motor zo ongeveer ín de koers. Hij leeft de koers.

Er gebeurt met hem iets dat ik wel vaker – eigenlijk altijd - zie gebeuren bij onze zuiderburen als het over Remco Evenepoel gaat. De kleine Belg begint zelf, als ware hij Napoleon, de verbale oorlog direct na afloop en in die veldslag loopt iedereen achter hem aan. De rede is weg.

Wielerjournaille neemt wél over

Niet alleen bij de Belgen die op Facebook ongetwijfeld ook weer helemaal losgaan op mij, die Ollander die er allemaal weer niks van begrijpt met z’n dikke nek, maar ook bij journalisten en analisten die enige afstand zouden moeten bewaren. Het lukt ze niet bij Evenepoel. Als De Aerokogel iets zegt, zit het wielerjournaille in z’n wiel en nemen ze over. Zij wel.