Ploegleider Wynants zag Van Aert 'buigen, maar niet barsten’ op de Kemmelberg: 'Toen reed Van der Poel wel vol hoor'

In de voorlaatste kilometer van In Flanders Fields werden Wout van Aert en Mathieu van der Poel gegrepen, waarna Jasper Philipsen naar de overwinning sprintte. Een scenario dat voelt als een dubbele teleurstelling voor Visma | Lease a Bike. Toch was de stemming achteraf zeer positief, zo blijkt uit de woorden Maarten Wynants.

Een ‘ambetante’ maar leerzame situatie

Natuurlijk, het resultaat was niet waar ze op hoopten. “Ambetant”, noemde Wynants de uitkomst bij onder meer Het Nieuwsblad. De tactiek van Alpecin-Premier Tech, met Van der Poel als stoorzender voor de aanstormende sprinter Philipsen, was perfect uitgevoerd.

Een soortgelijke tactiek had Visma-Lease a Bike niet achter de hand. “Matthew (Brennan, red.) komt net terug van ziekte en was niet zo goed als we gehoopt hadden”, verklaarde de Belgische ploegleider de afwezigheid van een Visma-sprinter in de achtervolgende groep. “240 kilometer en niet 100% zijn, dat was van het goede te veel.”

Vrees voor een pact tussen vrienden

Tijdens de finale hing Florian Vermeersch op een tiental seconden van de twee koplopers. Hem laten terugkeren leek voor sommigen een optie, maar niet voor Van Aert. “Dat was tactisch niet de juiste keuze”, aldus Wynants. De ploegleider vreesde een scenario waarin vriendschap het zou winnen van sportieve rivaliteit. “Want je weet dat Van der Poel en Vermeersch heel goed overeenkomen. Dan gaat Vermeersch aan en reageert Van der Poel niet of omgekeerd.”

Wynants verwees naar een eerder voorval. “Je zag het ook na de E3 Saxo Classic, toen Vermeersch zei dat hij het dan Van der Poel meer gunde dan met de achtervolgers in het wiel het gat toe rijden. Plus: dan smijt je vijftien seconden weg. Neen, dat zou niet de juist keuze zijn geweest.”

Van Aert kon indrukwekkende Van der Poel weer volgen

De grootste winst van de dag zat volgens de ploegleider dan ook niet in het resultaat, maar in het gevoel. Het beeld van een dominante Van der Poel begon te kantelen. “We moeten vooral tevreden zijn dat hij Van der Poel kon volgen”, benadrukte Wynants het positieve aspect.

De dominantie die de Nederlander in Italië tentoonspreidde, leek plots minder vanzelfsprekend. “In Tirreno-Adriatico was Van der Poel nog indrukwekkend en leek het nog dat er in het voorjaar niets tegen hem te doen zou zijn. Nu zijn we in staat om hem te volgen.”

Buigen op de Kemmelberg, maar niet breken

En dat ene momentje van zwakte van Van Aert op de laatste beklimming van de Kemmelberg? Dat kleine gaatje dat Van der Poel sloeg? Wynants wuifde het weg met een veelzeggende analyse. “Dat was buigen, maar niet barsten.” Het toonde voor hem juist de veerkracht van zijn kopman aan.

Met een knipoog voegde hij eraan toe dat de inspanning van de Nederlander op dat moment niet onderschat moest worden: “Maar toen reed Van der Poel wel vol hoor”, aldus Wynants.