'Strafpunten voor Mathieu van der Poel dat hij niet volle bak bleef meerijden': Thijs Zonneveld had sprint tegen Van Aert 'heel graag gezien'

Het beeld waar iedere wielerliefhebber van heeft gesmuld: Mathieu van der Poel en Wout van Aert die samen wegrijden op de Kemmelberg. Een ouderwets, nostalgisch duel leek in de maak. Toch besloot Van der Poel, tot teleurstelling van velen, de samenwerking met zijn rivaal op een laag pitje te zetten. In de podcast In de Waaier analyseert Thijs Zonneveld de situatie.

De nasleep van de ‘bizarre’ E3-prijs

Volgens Zonneveld begint de verklaring voor Van der Poels gedrag al op vrijdag, tijdens de E3 Saxo Classic. “Van der Poel heeft vrijdag in de E3 Prijs een enorme jas uitgedaan”, stelt de analist. De inspanning was zo buitenaards dat de Nederlander achteraf een Strava-screenshot deelde met een 90-minutenrecord van 446 watt. “Dit is echt next, next, next level.”

Die inspanning voelde Van der Poel twee dagen later in In Flanders Fields nog steeds. Volgens Philipsen gaf de kopman zelf aan niet volledig hersteld te zijn. Dit zorgde voor twijfel in de finale. Hij was sterk, maar merkte dat het beste er wel af was, aldus Zonneveld. “En bij Van Aert niet.”

De tactische keuze die Zonneveld betreurt

Van der Poel kreeg in de finale vanuit de ploegleiderswagen door dat hij niet vol moest doorrijden, maar wel hard genoeg om andere ploegen op kop te dwingen. Met Jasper Philipsen in de groep daarachter was de kans op een teamsucces simpelweg groter als de kopgroep werd ingerekend. Een keuze voor het verstand, niet voor het hart.

“Ik denk eerlijk gezegd dat hij de goede keuze heeft gemaakt door niet vol mee te rijden voor de ploeg”, aldus Zonneveld. “Maar, voor het duel: echt strafpunten voor Mathieu van der Poel dat hij niet gewoon volle bak is blijven meerijden. Ik had het heel, heel, heel graag gezien dat ze met z'n tweeën waren gaan sprinten. En dat wil natuurlijk iedereen.”

Het duidelijkste bewijs van Van der Poels vermoeidheid kwam in de absolute slotfase. Zonneveld wijst op het moment dat de jonge Alec Segaert van achteruit demarreerde. “Toen hij vertrok op een kilometer van de streep, dacht Van der Poel eraan om hem te halen. Maar je zag meteen dat het niet meer ging.”

Een gemiste kans voor het wielrennen

De conclusie is er een van een gemiste kans. Het duel waar iedereen op hoopte, werd opgeofferd voor het teambelang. “Goh, wat zonde. Het is er niet van gekomen. We hadden het heel graag gewild. Nu moet het maar in de Ronde", knipoogt Zonneveld tot slot.