Neilson Powless over die bizarre Dwars door Vlaanderen van vorig jaar: 'Ik dacht dat Wout van Aert een tweede kick had, maar die kwam niet'

Neilson Powless zorgde vorig jaar in Dwars door Vlaanderen voor een bizarre stunt door drie renners van Team Visma | Lease a Bike erop te leggen.

Tim Beck

31 mrt. '26

Neilson Powless

Dwars door Vlaanderen

Wout van Aert

Tiesj Benoot

Matteo Jorgenson

Dit verhaal met Neilson Powless verscheen vorig jaar in de eindejaarsspecial van Wieler Revue!

Dat Neilson Powless kan winnen op het hoogste niveau had hij al bewezen in de Clásica San Sebastián 2021. Dat hij bij afwezigheid van Tadej Pogačar en Mathieu van der Poel eventueel Dwars door Vlaanderen kon winnen, daar twijfelde ook niemand aan. De verrassing zat hem vooral in de manier waarop. In de finale gaf hij het Team Visma | Lease a Bike-trio Wout van Aert, Tiesj Benoot en Matteo Jorgenson het nakijken.

Van de sprint in Dwars door Vlaanderen zal menig persoon binnen de Nederlandse ploeg nog weleens gillend wakker worden. Powless deed het onverwachte: Van Aert verslaan in de spurt. “Het meest speciale moment van die dag was het gevoel dat ik kreeg toen ik zag dat ik in de sprint inliep op Wout. En dat ik meteen na de finish mijn vrouw aan de telefoon had, omdat de soigneur naar de bus was gerend om mijn telefoon te halen. Ik heb geen idee wat ik precies tegen haar zei, maar volgens mij riep ik meerdere keren dat ik het niet kon geloven. Er was veel commotie om me heen, maar voor mezelf werd de wereld even heel klein.”

Wout van Aert

De Amerikaan van EF Education-EasyPost werd op het moment dat het moest een ware killer op de fiets. In de sprint deed hij werkelijk alles goed: in de laatste bocht liet hij ruimte waardoor hij met meer snelheid het laatste recht stuk opvloog en zich voorbij Van Aert kon katapulteren. Als je niet beter zou weten, zou je gezegd hebben dat Powless de situatie al tientallen keren had meegemaakt.

"Ik was niet nerveus op een negatieve manier, maar de zenuwen en adrenaline kwamen in de slotfase zeker op. Ik dacht tegelijkertijd: als ik in het wiel van Wout blijf, heb ik in elk geval mijn doel van het voorjaar behaald. Ik moest enkel niet vallen en dan had ik mijn podiumplaats. Alleen door die goede laatste bocht had ik iets meer snelheid en de eerste kick van Wout bleek ook niet zo sterk als ik had verwacht. Met nog honderd meter te gaan dacht ik: je bent sowieso tweede, maar nu moet je alles doen om hem te verslaan."

'De eerste kick van Wout bleek ook niet zo sterk als ik had verwacht.'

"Mijn piekwaarden waren niet eens geweldig, maar het was een van mijn beste 20-seconden-sprints ooit. Ik dacht dat Wout nog een tweede kick zou hebben, maar ook die kwam niet. Ik dook uit zijn wiel in de wind, maakte afstand goed en zag hem op een bepaald moment naar rechts kijken. Het kwam allemaal heel instinctief, want zelfs ploegleider Andreas Klier zei eerst: ‘Blijf in zijn wiel en je bent in elk geval tweede.’”

Nadat Powless over de meet kwam en het Belgische publiek verslagen achterliet, voelde hij enigszins met Van Aert mee. Ze zijn teamgenoten geweest en hij heeft veel respect voor de vechtersmentaliteit van de Belg. "Op de fiets wilde ik niets anders dan winnen, maar ja, een jaar eerder was Wout gevallen in Dwars door Vlaanderen. Een zege had de cirkel rond gemaakt."

"De druk van media en fans is soms enorm voor hem. Je kunt daardoor in een gekke toestand raken tijdens koers. Je kan op dat soort momenten gekke dingen gaan doen. Ik kan me voorstellen dat je rondrijdt met een gevoel van: ik moet laten zien dat ik goed genoeg ben, ik moet de verwachtingen waarmaken. Als ik zeventigste eindig in de E3 is dat teleurstellend voor mij en de ploeg, maar er staat niemand aan de deur om te vragen wat er misging. Bij Wout wel. Hij mag geen fouten maken. Door die tweede plaats werd de druk enkel nog groter.”

Fuck-it-mentaliteit

Neemt niet weg dat Van Aert, zijn teamgenoten en de ploegleiding een fout maakten in Dwars door Vlaanderen. Iets wat Van Aert zelf zonder omwegen toegaf in een goudeerlijk interview na afloop. Hij was té egoïstisch geweest door te zeggen dat ze volledig voor de sprint zouden gaan en Powless niet om de beurt zijn gaan aanvallen. "Zelf had ik die dag een ‘fuck-It-mentaliteit.’ Ik viel vroeg aan, omdat ik de schifting voor wilde zijn. Ik reed samen met Joshua Tarling, die na tien minuten moeite kreeg om van me over te nemen."

"Toen dacht ik: dan moeten mijn benen erg goed zijn… Even later maakten die drie van Team Visma | Lease a Bike de oversteek. Ik wilde zo min mogelijk doen en zoveel mogelijk energie sparen. Andreas en ik zeiden: ‘We zitten in de finale, maar wat gaan we doen nu het drie tegen één is?’ Het was een geweldige situatie, maar tegelijkertijd ook de meest vreselijke situatie. Ik dacht: damn, dit heb ik weer. Ik probeerde eerst niet mee te rijden, maar toen liet Tiesj een gat vallen en wist ik dat ik moest gaan meewerken."

 Broer Tiesj Benoot

In het vervolg sloeg Powless amper beurten over. Als hij het al eens deed, zei Van Aert direct dat hij dan ook niet zou meerijden. “Ik probeerde het zo strategisch mogelijk aan te pakken, zodat ik kopbeurten deed op momenten dat ze niet zouden aanvallen. In eerste instantie hoopte ik eigenlijk dat ze zouden aanvallen. Dan kon ik ze misschien counteren omdat ik me zo goed voelde. Meer op de manier zoals Ian Stannard het in Omloop Het Nieuwsblad deed tegen drie renners van Quick-Step. Ik had die dag diamanten in mijn benen, zoals wij dat noemen."

"Op een bepaald moment moesten we echter blijven samenwerken, omdat er een groep achtervolgers aankwam met daarbij onder andere Mads Pedersen. Het maakte het minder aantrekkelijk voor de Visma-renners om te gaan aanvallen, want dan zou het ook gaan stilvallen en zou die achtervolgende groep terug kunnen keren. Maar ja, het zag er uiteindelijk slecht uit voor Visma. Later heb ik het erover gehad met Matteo en grappig genoeg met de broer van Tiesj. Zijn broer Jaat danst in het ballet van Monaco en mijn vrouw is ook een balletdanser. Jaat was een van onze eerste vrienden in Nice. We moesten vooral lachen om de ontknoping van Dwars door Vlaanderen. Het is een grappig verhaal dat ik bevriend ben met de broer van een van mijn grootste concurrenten die dag."

Powless hoopt en denkt dat zijn zege heeft bijgedragen aan de hoop voor andere renners in het peloton. De boodschap volgens hem: er is altijd een kleine kans om te winnen als je niet de topfavoriet bent. “In koers kan het soms best ontmoedigend zijn als je ziet dat een aantal ploegen zo dominant is en denkt: wat kan ik hieraan doen? Iedere ploeg doet er alles aan om te winnen, maar als slechts een paar ploegen het daadwerkelijk doen, kan dat moeilijk worden voor de duurzaamheid van onze sport.

'Ik zou het geweldig vinden om hem te zien uitgroeien tot de absolute G.O.A.T.'

"Mijn overwinning in Dwars door Vlaanderen en ook die van Mattias in de Amstel Gold Race en die van Rory in Hamburg waren een herinnering aan de onvoorspelbaarheid van onze sport. Deze zeges waren bemoedigend voor heel het peloton. In het voorjaar dacht ik ook niet dat ik een voorjaarsklassieker zou winnen, maar het is me toch gelukt. Zelfs als de absolute topfavorieten erbij zijn, kan er van alles gebeuren in koers. Een kleine kans is óók een kans.”

Powless zou het mooi vinden om Pogacar te zien uitgroeien tot G.O.A.T.

Aan de andere kant vindt Powless het fascinerend om tegen een grootheid als Pogačar – in zijn ogen de beste wielrenner ooit – te mogen koersen. “Ik zou mezelf boven het WorldTour-gemiddelde plaatsen, maar wens dat ik op een dag zijn benen heb. Ik hoop dat hij die goede benen niet voor lief neemt. Het gaat niet voor eeuwig zo zijn, want een wielerloopbaan duurt uiterlijk vijftien jaar. Ik zou het geweldig vinden om hem te zien uitgroeien tot de absolute G.O.A.T. (greatest of all time, red.). Als hij een paar jaar doorgaat, wordt hij dat met zekerheid."

"Het zou een privilege zijn om eens met hem op het podium te staan. En wie weet ooit zelfs te verslaan. Dwars door Vlaanderen heeft me vertrouwen gegeven. Het is moeilijk te vergelijken waar die zege staat vergeleken met mijn winst in Clásica San Sebastián. Die koers maakte van mij een leider, maar dit was de bevestiging. Het winnen van een kasseienklassieker in België was een loopbaandoel voor me. Dat ik dat kon afvinken, was heel emotioneel. Dwars door Vlaanderen is de koers die me op dit moment definieert en waar ik over twintig jaar waarschijnlijk nog over gebeld ga worden door Belgische journalisten.”