De E3 Saxo Classic is een koers die zich zelden laat voorspellen, maar de Taaienberg is traditioneel een plek waar de sterksten zich tonen. Dit jaar voegde Tim van Dijke zijn naam toe aan het rijtje renners dat op deze mythische kasseihelling de finale lanceerde. Hij beschreef het moment als een mix van strategie en instinct.
“Normaal is de Taaienberg een plek waar de beste renners gaan”, vertelde hij in Vive le Velo (Sporza). “Ik zat goed geplaatst en had er veel in geïnvesteerd. Stuyven trok heel hard door, maar ik dacht: nu ga ik er maar overheen, anders komen ze van achteruit.”
Het ‘wow, hoe dan?’-moment van Tim van Dijke
Zijn beslissing bleek een gouden greep. De demarrage van de Red Bull-BORA-hansgrohe-renner was zo explosief dat het peloton der favorieten volledig uit elkaar spatte. Toen het stof was neergedaald, was er nog maar één renner in zijn wiel: Mathieu van der Poel.
Het besef van dat moment was er een van pure verbazing. “Dat was een heel speciaal moment, zeker als ik erop terugkijk”, vertelde Van Dijke. “Toen ik omkeek, was enkel Mathieu nog daar en ik dacht: ‘Wow, hoe dan?’”
De harde les en het compliment van Van der Poel
Vijf kilometer later, op de Boigneberg, kwam de onvermijdelijke aanval van Van der Poel. Van Dijke moest passen, een pijnlijk moment dat hij later met een lach kon erkennen. “Dat klopt”, gaf hij toe over het feit dat hij zijn inspanning cash betaalde. “En ik dacht: ‘Daar gaat hij, nee!’” Van Dijke zocht Van der Poel twee dagen later op voor tekst en uitleg. Hij kreeg er een geweldig compliment voor terug. “Na In Flanders Fields vroeg ik hem waarom hij demarreerde. Hij zei: ‘Hoe hard jij die Taaienberg opreed, die is zeker mee.’”
Een les voor de toekomst
Voor Van Dijke is de ervaring een cruciale stap in zijn leerproces. Hij weet nu wat er nodig is om met een fenomeen als Van der Poel de finale in te duiken. Hij analyseerde scherp: “Ik moet voortaan weten dat als we in een groep rijden waarin niemand meerijdt, Mathieu zal demarreren. Dan kan ik beter twee beurten overslaan.” Maar dat is niet het enige, aldus de Zeeuw tot slot. "Er is ook nog een verschil in hardheid, klasse en training."