:max_bytes(70000):grayscale()/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2026%2F02%2F4feXv6G5PUdjAe1770901636.png)
/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2026%2F03%2Fba0HtstW0X0Uh71774879808.jpg){kind=small}
Het einde van de tunnelloze tijden
Laten we eerlijk zijn: vorig jaar in Brugge was de Ronde van Vlaanderen als een frituur zonder mayonaise. Het was prima, de koers was spannend, maar er ontbrak iets essentieels.
Terwijl de renners door de West-Vlaamse polders kachelden, zat ik thuis op de bank met een knagend gevoel van leegte. Geen statisch gekraak, geen wegvallende zinnen en vooral: geen Renaat Schotte die met de overgave van een hoorspelacteur een doodgeslagen verbinding aankondigt.
Maar 2026 brengt gerechtigheid. De start is terug in Antwerpen. Dat betekent dat we niet alleen Mathieu van der Poel over de kasseien zien vliegen, maar dat we ook het absolute hoogtepunt van de vroege ochtend terugkrijgen. Het moment waarop de koers nog moet beginnen, maar de radiogolven van Sporza hun eerste nederlaag van de dag lijden.
De anatomie van de konijnenpijp
Voor de oningewijden: de Waaslandtunnel - in de volksmond de Konijnenpijp - is voor de gemiddelde wielerliefhebber heilige grond. Niet vanwege de architectuur, maar vanwege de natuurwetten van de draadloze verbinding. Het is het moment waarop de stem van de motorverslaggever langzaam transformeert in een digitaal mysterie net na de start. Een tabel ter verduidelijking.
| Fase | De verslaggeving van Renaat | De beleving in de huiskamer |
|---|---|---|
| De nadering | Renaat begint sneller te praten, de spanning in zijn stem stijgt alsof de Paterberg opdoemt. | Je zet je koffie even neer en schuift naar het puntje van je stoel. |
| De entree | "We duiken nu de Konijnenpijp in, Karl! Ik hoop dat we..." | Je weet wat er komt en je geniet van elke seconde van het dreigende gekraak. |
| De climax | De stem vervormt tot een buitenaards signaal. "Krrrt... sssjjj... Antwerpen... krrrt..." | Pure nostalgie. Dit is waar we het voor doen. Het geluid van de koers. |
| De stilte | Volledige radiostilte vanaf de motor. Karl neemt het met een glimlach over. | Een moment van collectieve stilte in de Lage Landen. De Ronde is nu écht begonnen. |
De terugkeer van de vertrouwde ruis
Ik schreef vorig jaar al dat Flanders Classics twee opties had: altijd in Antwerpen starten of een tunnel graven in Brugge. Ze hebben blijkbaar geluisterd (of de graafwerkzaamheden in West-Vlaanderen bleken toch te begrotelijk). Dat we morgen weer die heerlijk knullige, maar o zo al dan niet gespeelde ruis over onze speakers krijgen, is het bewijs dat sommige tradities belangrijker zijn dan de koers zelf.
Dus morgenochtend, als de vlag in Antwerpen naar beneden gaat, focus ik alsof Pogi en MVDP voor de laatste keer op de Paterberg afstormen. Ik luister naar de stem van Renaat die langzaam wegzakt in het beton van de Schelde. Zodra het signaal begint te sputteren, weet ik: alles komt goed. De Konijnenpijp is terug. De Ronde is terug. Mijn jaar is weer compleet - maar ik zie nu alweer op tegen volgend jaar.