Thomas Dekker snijdt gevoelig punt aan over Van der Poel: 'Waarom blijf je met je bek open meerijden met de allerbeste ooit?'

Opnieuw reed Tadej Pogacar weg van Mathieu van der Poel op de laatste keer Oude Kwaremont. Een nieuw duel, maar met dezelfde uitkomst als vorig jaar. Van der Poel reed in de finale kop over kop met de ontketende Sloveen. Een foute keuze, zo stelt Thomas Dekker in de podcast Live Slow Ride Fast. Hij vindt het onbegrijpelijk dat de Nederlander zijn krachten verspilde naast een overduidelijk sterkere concurrent.

‘Rijdt Van der Poel nu voor de tweede plek?’

Volgens Dekker had Van der Poel een grens moeten trekken. Even samen de forcing meevoeren, maar daarna de benen stilhouden. "Ik weet dat dit gevoelig ligt en dat we blij zijn dat deze kampioenen altijd met elkaar doorrijden. Maar waarom ga je meerijden? Als je met de allerbeste renner ooit - beter dan Eddy Merckx - mee bent, en je weet dat je een kilo of 9 of 10 zwaarder bent, blijf je dan volledig met je bek open meerijden?”

Deze vraag raakt de kern van Van der Poels identiteit als winnaar. Dekker vraagt zich af of de Nederlander zich met deze tactiek niet onbewust neerlegt bij een rol als tweede viool. “Moet je de komende jaren dan wel deze tactiek blijven toepassen en voor plek twee rijden? Dat past eigenlijk helemaal niet bij hem.”

Een tactiek die tegen zijn natuur ingaat

Van der Poel gaf zelf na afloop aan dat hij met een zekere reserve meereed, maar is volgens Dekker niet genoeg. "Dat hij behoudend meerijdt is tegen zijn natuur in. Zo zag ik hem eerder in die groep van zestien man een beurt zien doen met z'n tong uit z'n bek."

De conclusie van de oud-renner is hard maar helder: “Pogi is gewoon vijf procent beter hé.” Dit krachtsverschil vraagt volgens Dekker om een slimmere, meer berekende aanpak. De romantiek van twee kampioenen die samen ten strijde trekken is mooi voor het publiek, maar levert Van der Poel geen nieuwe overwinning op tegen Pogacar in de Ronde.

Wat als de vriendschap in de weg zit?

Dekker snijdt een ander punt aan: de vriendschap tussen de twee rivalen. Wat als de Nederlander inderdaad besluit om voortaan niet meer mee te koersen met de Sloveen? “De vriendschap wordt misschien anders,” speculeert Dekker tot slot. De vraag voor de komende jaren is volgens hem dan ook of Van der Poel zijn strategie aanpast aan de realiteit, of dat hij trouw blijft aan zijn instinct.