Chris Horner zag in zijn analyse vol ongeloof hoe meerdere ploegen in de kopgroep het tempo onderhielden, terwijl de gedoodverfde favoriet, Tadej Pogačar, comfortabel mee zat. Dit collectieve gebrek aan tactisch inzicht vormde volgens hem de basis van Pogačars derde zege.
Van Aerts ‘grote fout’ op de Kwaremont
Een sleutelmoment diende zich aan op de Oude Kwaremont, met nog 58 kilometer te gaan. Pogačar plaatste een venijnige demarrage. Mads Pedersen leek de situatie correct in te schatten en liet een gaatje vallen. “Dit is het slimste wat je kunt doen op dit moment,” aldus Horner, die hoopte dat Pogačar in zijn eentje in de wind kwam. "Maar wat denk je? Wout van Aert begint het gat naar het achterwiel van Pogačar te dichten. Dit is een grote fout.”
Evenepoel als knecht voor zijn concurrenten
De tactische flaters stapelden zich volgens Horner op. Vlak voor de Paterberg was het Remco Evenepoel die het tempo opvoerde en zijn twee rivalen naar de voet van de helling loodste. Het resultaat? Honderd meter later moest hij zelf lossen. Horner kon zijn ogen niet geloven. Evenepoel had Pogačar en Van der Poel een perfecte aanloop bezorgd, om vervolgens zelf het slachtoffer te worden.
Van der Poels laatste misrekening
Nadat Evenepoel was gelost, bleef Mathieu van der Poel alleen over met Pogačar. Het ideale moment om te pokeren, het tempo te drukken en de Sloveen te dwingen het werk te doen. Maar nee. Van der Poel bleef kopwerk verrichten, wat Horner zijn “laatste fout” noemde. Pogačar bedankte voor de geboden diensten en plaatste op de laatste Kwaremont-Paterberg combinatie de genadeklap.
Harde woorden van Horner
Horner windt er geen doekjes om en zijn eindoordeel is vernietigend. “Jullie zijn allemaal warhoofden. Jullie sportdirecteuren zouden ontslagen moeten worden. Stuur jullie maar terug naar amateurniveau, want jullie weten totaal niet hoe je moet koersen,” zo klonk zijn harde conclusie. Lof was er enkel voor Pogačar, die hij “uitzonderlijk” noemde.
Blik op de Hel van het Noorden
Met Parijs-Roubaix in het vooruitzicht, en Pogačars droom om alle vijf de Monumenten in 2026 te winnen, sluit Horner cynisch af. “Als iedereen zo blijft koersen als in de Ronde van Vlaanderen, kunnen ze hem de trofee net zo goed nu al geven, want alles wat ik vandaag zag, was pure onnozelheid van iedereen.”