Jasper Philipsen worstelt met vorm vlak voor Parijs-Roubaix: ‘Ik zit al een tijdje met een verkoudheid die me parten speelt’

De gedoodverfde winnaars voor de Scheldeprijs kwamen er niet aan te pas. Zowel Jasper Philipsen als Dylan Groenewegen, de mannen die op voorhand de pronostieken domineerden, eindigden ver van het podium. Een onverwacht scenario voor de twee topsprinters, die na afloop elk hun eigen verhaal hadden over een dag die ze het liefst zo snel mogelijk vergeten.

Philipsen mist de ultieme versnelling

Voor Jasper Philipsen (8e) werd het al snel duidelijk dat winnen een onmogelijke opgave was. Ondanks het harde werk van zijn ploeg voelde hij dat de power ontbrak om het af te maken. “Ik zat al redelijk à bloc voor de sprint begon”, gaf hij eerlijk toe bij Sporza. Die laatste, explosieve versnelling bleef uit.

Een slepende verkoudheid als boosdoener

Philipsen wees een hardnekkig fysiek ongemak aan als de oorzaak van zijn mindere prestatie. “Ik zit al een tijdje met een verkoudheid die me parten speelt”, verklaarde hij. Met Parijs-Roubaix, een van zijn absolute hoofddoelen, voor de deur, roept zijn fysieke toestand vragen op. De Hel van het Noorden vereist een topfitte renner, en de tijd begint te dringen.

Groenewegen ziet kansen in rook opgaan

Waar Philipsen vocht tegen zijn eigen lichaam, werd Dylan Groenewegen (122e) het slachtoffer van brute pech. Een massale valpartij in de finale maakte een abrupt einde aan zijn ambities. “Enkele renners werden in de lucht gekatapulteerd en ik lag erbij”, beschreef hij het moment.

De frustratie van een perfect plan

De teleurstelling was bij Groenewegen des te groter omdat alles tot aan de val perfect leek te verlopen. “Met de ploeg deden we eigenlijk alles goed. We reden de hele dag vooraan en mijn gevoel was goed”, analyseerde hij. “Het is balen dat we de kans niet hebben gekregen om mee te doen voor winst.”