Marijn de Vries over tweede plaats Marianne Vos in Parijs-Roubaix: ‘Ik vergeef Visma de eventuele tactische missers vandaag’

Iedereen die de sprint zag, dacht hetzelfde: normaal gesproken wint Marianne Vos dit. Analist Marijn de Vries bevestigt dat gevoel, maar voegt er een cruciale nuance aan toe. “Ik denk onder normale omstandigheden dat Marianne ook altijd deze sprint van Koch gewonnen had. Maar het zijn geen normale omstandigheden,” stelt ze bij Sporza.

Nauwelijks getraind door zorgen om haar vader

De Vries had tijdens de wedstrijd contact met Moniek Tenniglo, de vriendin van Vos, die een boekje opendeed over de afgelopen weken. “Het waren hele zware weken. Eigenlijk sinds Milaan-Sanremo, dat is drie weken geleden, heeft Marianne nauwelijks op de fiets gezeten,” onthult De Vries. De oorzaak was de ziekenhuisopname van haar vader, Henk. “Ze heeft heel veel bij haar vader in het ziekenhuis gezeten."

De bewondering voor haar doorzettingsvermogen

Dat Vos überhaupt aan de start verscheen, is volgens De Vries al een prestatie op zich. “Ze was ook te onrustig om te fietsen,” vertelt De Vries. “Ik had al zoveel bewondering voor haar. Mijn respect is eigenlijk alleen maar gestegen.”

De emotionele steun van het hele peloton

Het verdriet en de strijd van Marianne Vos en haar familie bleven niet onopgemerkt in het peloton. De steun was voelbaar, niet alleen binnen haar eigen ploeg. “Vorige week op het startpodium van Vlaanderen zei Ferrand-Prevot al waar Vos niet bij was: ‘Wij koersen vandaag met Henk en Marianne in ons hart.’ Ook De Vries zelf kent de familie goed. “Henk is altijd bij de koers geweest. Een ongelooflijk lieve, warme man.”

Een tweede plek met een gouden rand

De wilskracht was er, de benen werkten mee, maar die laatste procenten waren op. “Als je een handvol uren op de fiets heb gezeten in drie weken, ja, dan is het ook best wel logisch dat je in die sprint dan misschien net niet dat hebt wat je normaal wel hebt,” analyseert De Vries. "Dus ik vergeef ze dan eventuele tactische missers vandaag. Want dit was gewoon hoe het moest lopen."