Topfavoriet voor de zege, in de vorm van zijn leven en klaar om de Hel van het Noorden te veroveren. Het script voor Mathieu van der Poel leek perfect, tot de kasseien van het Bos van Wallers roet in het eten gooiden. Het begin van alle ellende? Een ogenschijnlijk onschuldige valpartij van een andere renner, die de ploegleiderswagen van Alpecin-Premier Tech ruim een minuut tot stilstand dwong. Precies op dat moment, op die mythische strook, sloeg het noodlot dubbel toe.
Het Roubaix-drama begint met een geblokkeerde auto
Terwijl de ploegauto vaststond, reed eerst Tibor Del Grosso en luttele seconden later ook kopman Van der Poel lek. Zonder enige mogelijkheid tot assistentie was ‘MVDP’ op zichzelf en zijn teamgenoten aangewezen. Roodhooft zag het van een afstand met lede ogen aan. “Als die auto niet in de weg staat voor iedereen bij het inkomen van het bos, dan is er denk ik nog niks verloren”, analyseerde hij na afloop bij diverse media. Het was de eerste dominosteen die viel in een bizarre reeks van gebeurtenissen.
De cruciale pedaal-blunder die de pech compleet maakte
Jasper Philipsen toonde zich een meesterknecht door direct zijn fiets af te staan, maar daar openbaarde zich het volgende, fatale probleem. Philipsen reed met prototype-pedalen van Shimano, terwijl Van der Poel zijn vertrouwde, ‘oude’ model gebruikte. Het resultaat: de schoenplaatjes van Mathieu pasten niet perfect op de pedalen. Een detail, maar een met desastreuze gevolgen in de beslissende fase van een monument. Roodhooft trok na afloop het boetekleed volledig aan. “Ja, ik vind het nu wel heel dom van mezelf. Ik snap nu niet dat ik dat niet heb kunnen bedenken.”
"Straffer dan de lotto winnen"
Als een verrotte kers op de bedorven taart mocht er dit jaar voor het eerst ook geen materiaalman met wielen in het Bos staan. De ploegleider kon zijn ongeloof over de samenloop van omstandigheden nauwelijks onder woorden brengen. “Het is straffer dan de lotto winnen, dat het zo bij elkaar valt”, verzuchtte hij.
De frustratie was voelbaar, vooral omdat Van der Poel ondanks alles een fenomenale achtervolging reed en alsnog vierde werd. Het bewees zijn supervorm, maar hij en de ploeg kochten er niets voor. “Als je met deze conditie in deze koers terechtkomt en je moet het dan zo uit handen geven? Ja, dat is om nooit meer met de fiets te rijden.”
Uiteindelijk was het een opeenstapeling van pech en een menselijke fout die Van der Poel van een vierde kassei beroofde. Het verhaal van de prototype-pedalen is een harde les in een sport waar details het verschil maken tussen winnen en verliezen. Voor Roodhooft en zijn ploeg een pijnlijk moment van reflectie, voor de wielerfans een onvergetelijk verhaal over hoe onvoorspelbaar en wreed de Hel van het Noorden kan zijn.