De overwinning van Wout van Aert in Parijs-Roubaix was er een voor de geschiedenisboeken, doordrenkt van symboliek en rauwe emotie. Heel wielerminnend Vlaanderen zat met een krop in de keel te kijken, en Jan Bakelants was geen uitzondering. “Natúúrlijk ben ik ook emotioneel geworden bij de beelden van Wouts overwinning. Zoals elke Vlaming, denk ik. Wout is de perfecte schoonzoon. Volgens mij was er niemand die hem dit niet gunde”, vertelt Bakelants in zijn analyse voor HLN.
De onzichtbare last achter de tranen
Volgens de 40-jarige Belg ging de emotionele uitbarsting van Van Aert dieper dan alleen de overwinning zelf. Het was het resultaat van jarenlange opgestapelde frustratie en pech, waardoor het palmares van de Kempenaar niet overeenkwam met zijn buitenaardse talent. “Wout is een renner met ongelofelijke fysieke kwaliteiten, in 2020 was hij misschien zelfs de beste van de wereld. Maar hij heeft in de klassiekers niet het palmares bij elkaar kunnen fietsen dat de mensen, en hijzelf ook, hadden verwacht.”
De mentale knak die bijna fataal was
De constante tegenslagen eisten hun tol. Bakelants zag hoe Van Aert tijdens de Tour van vorig jaar een andere indruk gaf. Het leek alsof de vechtlust getemperd was. “In die Tour gaf hij me soms het gevoel dat hij het wat had losgelaten, dat hij zich had neergelegd bij het feit dat hij niet meer het niveau haalde van mannen als Pogacar en Van der Poel.”
Maar toen kwam die ene zege op de Champs-Elysées. Een kantelpunt. “Die overwinning heeft hem het gevoel gegeven dat hij het nog altijd kan en hem gemotiveerd om dit voorjaar nog eens alles uit de kast te halen.”
Bakelants over de pijnlijkste vraag die er is
De druk komt niet alleen van buitenaf. Bakelants herkent de situatie van Van Aert uit zijn eigen carrière en deelt een bijna identieke, pijnlijke ervaring. De meest confronterende vragen komen vaak uit de hoek waar je ze het minst verwacht: je eigen gezin. “Mijn kinderen begonnen thuis te vragen waarom ik nooit een koers won, Dat heeft Wout ook meegemaakt. Ik kan je zeggen: dat hakt erin.
Het is een klap die harder aankomt dan een valpartij. De bevrijding is dan ook des te groter. “Toen ik uiteindelijk een rit won in de Ronde van Wallonië was dat voor mij zo een ongelofelijke bevrijding dat ik ook gehuild heb als een klein kind.”
Wat deze zege voor Wout van Aert betekent
Met deze monumentale overwinning is een immense last van de schouders van Van Aert gevallen. Voor een jonge renner zou dit de deur openzetten naar veel meer, maar wat betekent het voor een renner van 31 in de ‘herfst van zijn carrière’? Bakelants is hoopvol. “Waar ik wel zeker van ben, is dat dit hem een bevrijd gevoel zal geven.” Hij hoopt vooral dat Wout nu iets doet wat hij in het verleden misschien te weinig heeft gedaan: “Van deze overwinning genieten, samen met zijn gezin.”