🎥 Remco Evenepoel klopt Skjelmose nu wel (overtuigend) in de sprint en wint Amstel Gold Race

Bij de start van de Amstel Gold Race waren alle ogen gericht op één man: Remco Evenepoel. De kopman van Red Bull-BORA-hansgrohe was hij dé grote naam op de startlijst. De winnaar van vorig jaar, Mattias Skjelmose, werd vooraf minder tot de kanshebbers gerekend vanwege een vermeend gebrek aan topvorm. Niets bleek echter minder waar in de finale. De Deen beschikte over geweldige benen, waardoor de koers uitliep op een man-tegen-man-gevecht tussen de topfavoriet en de titelverdediger.

Eerste schifting op de heuvels

Op de eerste passage van de Cauberg, met nog 85 kilometer te gaan, vond een eerste serieuze schifting plaats. Onder aanvoering van Evenepoels ploeg werd het tempo zo opgeschroefd dat het gat met de kopgroep slonk tot minder dan een minuut. Dit hoge tempo eiste direct slachtoffers; Tim Wellens moest lossen en tweevoudig wereldkampioen Julian Alaphilippe besloot de koers te verlaten na de finishpassage.

In de kopgroep toonde de jonge Nederlander Huub Artz zich sterk en dunde de groep uit tot drie renners: Xabier Azparren (Pinarello), Marco Frigo (NSN) en Artz. Op de Bemelerberg plaatste Pepijn Reinderink een aanval vanuit het peloton, terwijl vooraan Azparren het tempo van Artz en Frigo niet meer kon volgen. De twee overgebleven koplopers wisten hun voorsprong op het jagende peloton zelfs even uit te breiden.

Waardeverhoudingen duidelijk op de Gulperberg en Kruisberg

Op de Gulperberg moest Huub Artz zijn medevluchter Marco Frigo laten gaan, terwijl in het peloton de ploeg van Evenepoel een moordend tempo onderhield. Dit resulteerde in een wedstrijdje armpjedrukken tussen Red Bull en Visma-kopman Matteo Jorgenson, die indruk maakte door naast Evenepoels knechten omhoog te rijden.

Verschillen ontstonden er echter niet op de Gulperberg, waarna het vizier gericht werd op de combinatie Kruijsberg-Eyserbosweg. Eerst de Kruisberg, waar Romain Grégoire de finale in vlam zette. De Fransman van Groupama-FDJ versnelde en Kévin Vauquelin, Remco Evenepoel, Mattias Skjelmose en Matteo Jorgenson reageerden. Ze kwamen met z'n vijven boven en doken de afdaling in.

Valpartij op de Kruisberg drukt stempel op finale

Een spannende Eyserbosweg-beklimming lag voor de wielen, maar een zware valpartij in de afdaling drukte een zware stempel op de finale van de wedstrijd. Vauquelin ging als eerste onderuit, waarna Jorgenson hem niet meer kon ontwijken en eveneens hard ten val kwam. Ook de ingerekende Huub Artz en achteropkomende Marc Hirschi waren bij de valpartij betrokken. Vooral Jorgenson leek er erg aan toe, wat de kop van de wedstrijd volledig hertekende en de weg vrijmaakte voor andere favorieten.

Door deze valpartij bleven Grégoire, Evenepoel en Skjelmose over. Dit drietal zette de achtervolging in op de eenzame koploper Frigo en wist hem snel bij te halen. Op de Keutenberg bleven Grégoire en Skjelmose in het wiel van Evenepoel, terwijl achter hen een groepje met onder meer Mauri Vansevenant en de jonge (en indrukwekkende) Senna Remijn vorm kreeg.

Grégoire lost op laatste Cauberg, Skjelmose vol vertoruwen

Op de voorlaatste beklimming van de Cauberg (22 kilometer van de finish) plaatste Evenepoel een versnelling. Grégoire kon het tempo niet volgen en moest lossen, terwijl Skjelmose zich vastbeet in het wiel van de Belg. De twee koplopers passeerden de finish met nog één ronde te gaan en een voorsprong van ongeveer twaalf seconden op Grégoire. De grotere groep achtervolgers volgde al op een kleine minuut. De strijd om de overwinning leek daarmee, net als vorig jaar, te gaan tussen Evenepoel en Skjelmose, maar dan nu zonder Pogacar.

De Deen van Lidl-Trek kende geen twijfels. Hij nam voortdurend over van Evenepoel, waardoor de twee de rest op grote achterstand reden. Dat ze aan elkaar gewaagd waren, bleek in de laatste ronde. Zowel op de Geulhemmerberg als de Bemelerberg en zelfs de laatste Cauberg bleven de twee samen. En dus werd het sprinten ná de laatste Cauberg.

Evenepoel wint sprint met overmacht

Evenepoel drong Skjelmose slim de kop op na de laatste beklimming. Terwijl de spanning steeg, daalde de snelheid. Ze hadden die ruimte ook, want de voorsprong was al zo'n twee minuten. Evenepoel trok zich vervolgens op gang op ongeveer 250 meter van de meet. Hij maakte er een lange sprint van, maar al snel was duidelijk wie er ging winnen.

Skjelmose reageerde wel op de aanzet van Evenepoel, maar had niet voldoende in zijn mars om de Belg bij te benen. De nummer drie van vorig jaar ging er pijlsnel vandoor en vierde zijn overwinning.

Achter de twee troepte een grote achtervolgende groep nog samen. Van hieruit probeerde Marco Frigo nog te verrassen in de slotkilometer, maar het werd uiteindelijk een sprint om plek drie. Die spurt werd gewonnen door Benoît Cosnefroy (UAE), die daarvoor al de sterkste man in de achtervolging was. Hij verwees landgenoot Grégoire naar plek vijf. Emiel Verstrynge van Alpecin werd knap vijfde.

In het grote peloton daarachter sprintte Tibor Del Grosso nog naar een veertiende plaats. Hij werd daarmee alsnog de beste Nederlander in de Amstel Gold Race. Alex Molenaar (Cajar Rural) werd twintigste. De moegestreden Senna Remijn zou uiteindelijk 57e worden.

Uitslag Amstel Gold Race 2026

Results powered by FirstCycling.com