'Er waren veel jaren dat het meer om Leo ging dan om de renners': Zonneveld ergerde zich aan positie Van Vliet

De Amstel Gold Race van afgelopen zondag was een groots afscheidsfeest voor koersdirecteur Leo van Vliet. Na jaren trouwe dienst kreeg hij met Remco Evenepoel een gedroomde winnaar en leek alles in een perfecte plooi te vallen. Toch klinkt er een kritisch tegengeluid. Thijs Zonneveld analyseert in de podcast ‘In de Waaier’ het tijdperk Van Vliet en komt tot een ongemakkelijke conclusie: de koersdirecteur nam een veel te grote rol op zich.

De overdreven grote positie van Leo van Vliet

“Ik erger me wel ergens aan de overdreven grote positie die Leo van Vliet inneemt als koersdirecteur”, begint Zonneveld. “Bij welke andere koersdirecteur gaat het voor en na de koers zoveel over de koersdirecteur?”

De analist erkent de verdiensten van Van Vliet, die de race door moeilijke financiële jaren loodste. "Dat heeft hij natuurlijk niet in z'n eentje gedaan. Daar zit een hele organisatie achter. Maar elke keer wordt het nu gedaan alsof het de koers van Leo van Vliet is. Alsof hij alles in z'n uppie doet."

Het argument dat Van Vliet het uithangbord van de Amstel Gold Race is, snijdt volgens Zonneveld geen hout. "De renners en de rensters zijn toch het uithangbord?" Hij wijst op de continue aanwezigheid van de koersdirecteur. "Op alle bushokjes in de omgeving staat 'Leo, bedankt'. En hij staat één minuut na de finish meteen alweer bij Remco Evenepoel..."

Een koersdirecteur die de wedstrijd beïnvloedt?

De meest serieuze kritiek gaat echter verder dan enkel de zichtbaarheid. Zonneveld haalt de legendarische zege van Mathieu van der Poel in 2019 aan, waarbij koplopers Julian Alaphilippe en Jakob Fuglsang onjuiste informatie over hun voorsprong zouden hebben gekregen. “Daar wekte die de schijn al mee dat hij de wedstrijd wilde beïnvloeden”, aldus de analist.

“Een paar jaar later bij Pogacar deed hij dat volstrekt duidelijk in beeld.” Zonneveld refereert aan de beelden van Van Vliet die in de auto voor een solo rijdende Pogačar uitreed. “Sorry, maar dan neem je echt een te grote rol.”

Een moeizaam, maar eerlijk oordeel

Ondanks de scherpe woorden is Zonneveld genuanceerd in zijn eindoordeel over de persoon Van Vliet. Hij noemt hem een ‘hele aardige man’, maar de manier waarop hij zijn functie invulde, blijft wringen. “Er waren wel heel veel jaren bij waarbij het meer om Leo ging dan om de renners”, concludeert Zonneveld. “Daar heb ik zelf een beetje moeite mee.”