Thijs Zonneveld na zege Seixas in Waalse Pijl: 'En nu maar hopen dat ie geen contract bij UAE tekent'

De pas 19-jarige Paul Seixas flikte het: hij won de Waalse Pijl na een indrukwekkend optreden. Thijs Zonneveld was er op X als de kippen bij om het Franse wonderkind welkom te heten in de ‘appgroep’ van supersterren. Een select gezelschap met kleppers als Pogacar, Van der Poel en Vingegaard. Maar direct na die erkenning volgde een zucht. Een hoop die de staat van het moderne wielrennen pijnlijk blootlegt.

De vrees van Zonneveld voor een wieler-monopolie

“En nu maar hopen dat ie geen contract bij UAE tekent.” Zonnevelds woorden echoën de angst van menig wielerliefhebber. Het is de vrees voor het superteam. De angst dat het kleine beetje spanning dat er nog is, volledig verdampt als het beste en rijkste team ook nog eens het grootste nieuwe talent binnenhengelt.

De dominantie van een handvol ploegen is al jaren een discussiepunt. We willen de sterren zien vechten, verdeeld over het peloton. Een titanenstrijd. Geen veredelde trainingsrit waarin één ploeg met acht kopmannen de koers dicteert. De mogelijke transfer van Paul Seixas naar UAE Team Emirates is voor velen dan ook het doemscenario dat de sport definitief kan breken.

Zonnevelds uitspraak is dus geen aanval op Seixas of UAE, maar een noodkreet voor de ziel van de sport. De hoop dat een nieuw juweel niet meteen wordt opgeslokt door de gevestigde macht, maar de kans krijgt om een eigen ploeg naar een hoger niveau te tillen en voor nieuwe rivaliteit te zorgen.

Een absurde Franse wet duwt Seixas richting de uitgang

Het meest ironische van de hele situatie? De kans is groot dat Seixas’ huidige ploeg, Decathlon-CMA CGM, hem helemaal niet kan behouden, zelfs als ze dat met elke vezel in hun lijf willen. De boosdoener is een Franse sociale wet die het voor Franse teams extreem duur maakt om een renner een concurrerend netto salaris te bieden.

Hierdoor kan een ploeg uit de Emiraten met relatief gemak een bod doen waar een Franse ploeg financieel van achterover slaat. Het is de omgekeerde wereld: de eigen nationale wetgeving maakt het bijna onmogelijk om je eigen, Franse toptalent te behouden.