Richard Plugge over Van Aert: 'Misschien heeft Wout de avond en nacht na Roubaix even aan stoppen gedacht'

Je leest het goed. Net op het moment dat heel wielerminnend Vlaanderen de hoogste staat van euforie bereikte na de monumentale zege in Parijs-Roubaix, speelde in het hoofd van Wout van Aert zelf mogelijk een heel ander scenario. Richard Plugge, de CEO van Team Visma | Lease a Bike, gaf een zeldzaam inkijkje in de psyche van een kampioen op de top van zijn kunnen. De overwinning was de ultieme droom, maar wat komt er na het vervullen van je allergrootste doel? “Misschien heeft Wout de avond en nacht na Roubaix even aan stoppen gedacht”, aldus Plugge in gesprek met HLN.

De onverwachte twijfel: dacht Wout van Aert echt aan stoppen?

Volgens Plugge was die gedachte, hoe vluchtig ook, een logisch gevolg van het bereiken van zo'n mythisch doel. “Veel atleten dromen van te kunnen stoppen op een hoogtepunt. Maar hij is een sportman en de dag nadien denkt zo iemand: ‘ik heb nog een paar jaar te gaan en wil meer van zulke momenten meemaken’”, stelt de teambaas gerust.

Als stoppen geen optie is, wat dan wel? Plugge: "Misschien is de ketchupfles open, zoals men dat in Vlaanderen zo mooi verwoordt. Nog eens Roubaix winnen,” oppert de CEO. “Ondanks pech stond Wout ook in Milaan-Sanremo op het podium. Dan kan je ook winnen. Ook de Ronde van Vlaanderen is nog altijd mogelijk.”

En dan is er nog het WK in Canada, een parcours dat Van Aert zou moeten liggen. “Wout zei dat het WK ook een droom is. Wij zullen er alles aan doen om Wout goed voor te bereiden, zodat hij er op zijn allerbest is”, besluit Plugge.

Een band gesmeed voor de eeuwigheid (en een vieze broek)

De diepe band tussen de CEO en zijn kopman werd direct na de finish voor het oog van de wereld duidelijk. De emotionele omhelzing was de climax van een jarenlange droom. “Toen ik in 2018 gesprekken had met Wout om hem naar onze ploeg te halen, lag Roubaix al op tafel,” onthult Plugge.

“Wanneer alles dan in de plooi valt, springen twee volwassen mannen elkaar kinderlijk in de armen.” Het moment had slechts één klein, komisch minpuntje, wat de relatie perfect typeert. “Het enige minpunt was dat hij zo wel mijn broek vies had gemaakt, maar dan zei hij: ‘Je moet maar niet met een witte broek naar Roubaix komen.’ Ook daarin heeft hij natuurlijk een punt.”

De ontlading: champagne, frieten en een aardige rekening

De overwinning in Roubaix werd groots gevierd. Plugge vertelt dat Wout van Aert een speech gaf, terwijl hijzelf kort van stof was om het moment aan zijn kopman te laten. Daarna volgde een toast, met drank en frieten. “Een tafel vol champagne. Het was een grote bende,” vertelt de Nederlander tot slot. Met dertig stafleden en veertig vrijwilligers was de sfeer opperbest, al schakelden velen na de bubbels snel over op bier. De kosten? “Het was een aardige rekening, maar die hoef ik op zo’n moment niet te zien.”