De beelden logen er niet om: al vroeg in La Doyenne reed een omvangrijke groep met daarin Remco Evenepoel weg door een breuk in het peloton. Tadej Pogacar, de andere gedoodverfde winnaar, was niet mee. Een nachtmerriescenario leek zich te ontvouwen. De voorsprong liep op tot bijna vier minuten, en de regie bij UAE Team Emirates leek volledig zoek. Maar schijn bedriegt, zo blijkt uit de woorden van Pogacar zelf na afloop.
De kalmte van Pogacar ondanks de vroege aanval
Waar de buitenwereld een crisissituatie zag, heerste er binnen de ploeg een opvallende rust. “Natuurlijk was het een beetje beangstigend”, onthulde Pogacar na zijn vierde overwinning in Luik-Bastenaken-Luik.
De Sloveen legde uit dat de paniek echter van korte duur was. "Na 20 minuten realiseerden we dat het eigenlijk prima was om ze te laten gaan, want in zulke grote ontsnappingen wordt meestal niet goed samengewerkt.”
UAE liett de kopgroep rijden en hield de schade beperkt. De ploeg kreeg later inderdaad hulp van Decathlon-CMA CGM, die met Paul Seixas ook een troef voor de overwinning hadden. Op die manier werd de scheve situatie rechtgetrokken. Gelukkig, want "je moet Remco natuurlijk nooit laten gaan, haha."
Het mentale spel achter de fysieke uitputtingsslag
Die koelbloedigheid stond in schril contrast met de fysieke strijd die Pogacar later in de finale moest leveren. Het werd een man-tegen-man-gevecht met de onwaarschijnlijk sterke Paul Seixas, die op La Redoute weigerde te buigen. "Op La Redoute ging ik echt heel diep. "Ik zag dat hij aan het elastiek hing, maar op de top kwam hij naast me rijden. Ik was echt onder de indruk", aldus Pogacar.
Die bewondering sloeg al snel om in een serieuze, tactische overweging. De kracht van Seixas was zo overweldigend dat de gedoodverfde favoriet zijn fovus verlegde. "Ik was in mijn achterhoofd al met een sprint bezig, omdat hij zo sterk was," gaf Pogacar toe. "Maar gelukkig loste hij alsnog op de Roche-aux-Faucons.