Patrick Lefevere keek af van Aad de Mos: 'Ik had ook oprotpremies; als ze me wegwilden, kostte ze dat twee jaarsalarissen'

Patrick Lefevere staat al sinds mensenheugenis bekend als ‘de Patron’ van het peloton. Een bijnaam die hij niet zomaar kreeg. Jarenlang regeerde hij met ijzeren hand over zijn ploeg, Quick-Step. In zijn column in Het Nieuwsblad onthult hij nu hoe hij die onschendbare positie voor zichzelf wist te creëren. De sleutel? Een les uit de voetbalwereld.

De geboorte van een onaantastbare manager

De aanleiding om het over zijn eigen situatie te hebben is de situatie rondom Paul Seixas. Lefevere adviseert zijn ploeg om niet te buigen voor de druk van de sponsors. De alom geprezen teambaas ontwikkelde daar zelf een bikkelharde, slimme strategie voor.

“Als een sponsor me wilde overrulen, moesten ze me ontslaan. Daarvoor heb ik altijd goed naar het voorbeeld van Aad de Mos gekeken in het voetbal”, schrijft Lefevere schaamteloos. “Die had als bijnaam ‘Afkoopsom Aad’ vanwege de oprotpremies in zijn contracten. Ik had dat ook.”

De ‘oprotpremie’ was Lefeveres ultieme verzekering. Het was een clausule die elke sponsor wel twee keer deed nadenken voordat ze de strijd met hem aangingen. De financiële consequentie was namelijk enorm. “Als sponsors mij weg wilden, moesten ze me twee jaar uitbetalen”, legt hij uit.

'Alle sportieve beslissingen worden genomen door Patrick Lefevere'

Deze contractuele machtspositie vormde het fundament onder de decennialange successen van Quick-Step. Terwijl andere teams soms worstelden met de grillen van geldschieters, was er bij de ‘Wolfpack’ maar één man de baas. Lefevere verankerde dit principe zelfs letterlijk in zijn contracten. "Alle sportieve beslissingen worden genomen door Patrick Lefevere", zo stond er geschreven.

De onthulling is meer dan een leuke anekdote. Het dient als een snoeiharde les voor de huidige generatie ploegbazen die worstelen met de wensen van commerciële partners. Lefevere laat zien dat sportieve autoriteit niet vanzelfsprekend is, maar iets dat je moet afdwingen en contractueel moet vastleggen.

Zijn advies aan de ploegleiding van Seixas krijgt hierdoor een veel diepere lading. Het is geen vrijblijvende tip, maar een strategie die hij zelf tot in de puntjes perfectioneerde. De boodschap: laat je niet gek maken, want de rekening van sportieve inmenging kan veel hoger zijn dan die van een boze sponsor.