De ware ambitie van Tadej Pogacar schuilt niet alleen in zijn overwinningen, maar vooral in hoe hij praat over wat nog komen gaat. Terwijl de concurrentie nog aan het bijkomen is, is hij al bezig met de volgende vinkjes. Zo noemde hij met een veelzeggende grijns doodleuk de Renewi Tour op als doel, gekscherend omgedoopt tot 'The Tim Wellens Race'. Het illustreert perfect zijn overkoepelende plan. "Eén voor één. En dan zien we wel hoe ver ik kom", vertelde hij aan onder meer HLN na de Ronde van Romandië.
De laatste Grote Ronde
De meest prestigieuze prijs die nog ontbreekt in zijn collectie Grote Rondes is de Vuelta a España. Na het winnen van de Giro en de Tour zou het voltooien van deze trilogie hem in een zeer select rijtje renners plaatsen.
Het ontbrekende Monument
Na de zege in Milaan-Sanremo van dit voorjaar heeft hij vier van de vijf Monumenten afgevinkt. Alleen de kasseien van Parijs-Roubaix hebben zich nog niet gewonnen gegeven. Het winnen van de ‘Hel van het Noorden’ is misschien wel zijn grootste uitdaging.
De jacht op alle WorldTour-rittenkoersen
Dit is waar zijn verzamelwoede echt duidelijk wordt. Na de dominante zege in Romandië is de lijst weer korter, maar de doelen zijn helder:
- Ronde van Zwitserland: Staat als volgende op de planning.
- Ronde van het Baskenland: Een van de zwaarste van een week, staat nog open.
- De 'verre' reizen: De Tour Down Under (Australië) en de Ronde van Guangxi (China).
- De rest van Europa: De Ronde van Polen en de Renewi Tour.
De overige grote prijzen
Naast de grote rondes, monumenten en de rittenkoersen, zijn er nog twee titels die hoog op de verlanglijst staan. Olympisch goud is een prijs die maar eens in de vier jaar beschikbaar is, en ook de wereldtitel op de tijdrit zou een realistisch doel voor de Sloveen kunnen zijn.
Een bijna eindeloze verzamelwoede
Het is duidelijk wat Pogacar voor ogen heeft: het completeren van een erelijst die zijn gelijke niet kent. Zo gaf hij in het interview ook aan dat hij in de klassieker nog niet klaar is met afvinken. Nee, sprintklassiekers als de Copenhagen Sprint of de Ronde van Burgge zullen niet op zijn bucketlist staan, maar koersen als Clásica San Sebastián, E3 Saxo Classic, In Flanders Fields, GP Québec en misschien zelfs de Bretagne Classic wel.
Er valt dus nog genoeg te winnen voor Pogacar. Zijn aanpak is even simpel als angstaanjagend voor de rest: hij is van plan om ze ze een voor een te pakken. De vraag is niet óf hij nog veel gaat winnen, maar hoeveel er aan het einde van zijn carrière nog openstaan.