Tegen eigen natuur in: waarom Remco Evenepoel tot de Tour geen voorbereidingskoersen meer rijdt

Het nieuws kwam vrij onverwacht: Remco Evenepoel schrapt de Tour Auvergne-Rhône-Alpes, voorheen het Critérium du Dauphiné, van zijn programma. Daarmee breekt hij met een ongeschreven wet. De Dauphiné wordt al decennia gezien als de generale repetitie voor de Ronde van Frankrijk, maar Evenepoel en zijn ploeg Red Bull-BORA-hansgrohe gooien het roer volledig om. Het doel? Totale frisheid aan de start in Barcelona.

Analyse van 25 koersdagen leidt tot drastische ommezwaai

Waarom kiest een renner die bekendstaat om zijn credo “hoe meer ik koers, hoe beter ik word” voor een competitieloze periode van minstens 62 dagen? Het antwoord ligt in de cijfers. Na Luik-Bastenaken-Luik stond de teller voor Evenepoel al op 25 koersdagen. Ter vergelijking: Tourfavorieten als Tadej Pogacar en Paul Seixas hadden er respectievelijk slechts 11 en 15 opzitten.

De ploeg wil de motor niet overbelasten, maar juist opladen voor de drie zware weken in juli. Ploegleider Zak Dempster verwoordde het helder in het persbericht: “Na een analyse van zijn 25 koersdagen, zien we meer voordeel in een evenwichtig alternatief programma dan in het toevoegen van extra wedstrijdbelasting.”

Een andere aanpak voor de Tour-voorbereiding van Evenepoel

Verdwijnt Remco dan volledig van de radar? Niet helemaal. Zijn basisplan, een hoogtestage van drie weken in de Sierra Nevada, blijft gewoon overeind. Wat volgt is een zorgvuldig samengestelde mix. Denk aan rust, specifieke trainingen en cruciale verkenningen van het Tourparcours. Deze aanpak moet niet alleen zijn lichaam, maar ook zijn geest scherp krijgen.

Het idee is simpel: door hem bewust weg te houden van competitie, wordt zijn ‘koershonger’ extra aangewakkerd. Wanneer hij in Barcelona aan de start verschijnt, moet hij niet alleen fysiek top zijn, maar ook mentaal snakken naar de strijd. Een hongerige wolf is immers het gevaarlijkst.

Eén verplicht nummer breekt de stilte

Rijdt hij dan helemaal niets meer? Toch wel. Als Belgisch prof is hij in principe verplicht om deel te nemen aan het Belgisch kampioenschap op de weg in Brasschaat, eind juni. Tenzij een ziektebriefje roet in het eten gooit, zal dit zijn enige wedstrijddag zijn in een periode van ruim twee maanden.

Deze deelname is echter geen strategische keuze in zijn voorbereiding, maar een reglementaire verplichting. Het verandert niets aan het grotere plan: een ongekend lange periode van training en rust als aanloop naar het hoofddoel van zijn seizoen. Het is een gedurfd experiment, volledig tegen zijn eigen natuur in. De wielerwereld kijkt met argusogen toe of dit ondenkbare plan in juli zijn vruchten afwerpt.