:max_bytes(200000)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2026%2F05%2FYNna8qsQmr9QpZ1778133123.jpg "Vrouwelijke wielrenner met helm rijdt op een aero gravelbike met extreem brede mountainbikebanden over een Nederlands gravelpad langs een dijk. Op de achtergrond weilanden, een kanaal en een windmolen.")
Gravelen is al jaren de hardst groeiende discipline binnen de wielersport en dat betekent kassa voor de fabrikanten van fietsonderdelen. Wie de onverharde paden verovert, heeft een goudmijn in handen.
Toch viel het journalisten van fietssite Bikeradar onlangs op dat het Japanse Shimano op gravelgebied rap terrein prijsgeeft. Zij zagen tijdens het gigantische gravelevenement The Traka in Girona dat de afmontage van de renners massaal is overgenomen door een grote Amerikaanse rivaal.
Amerikaanse concurrent deelt de lakens uit
Waar op de racefiets de verhoudingen vaak nog netjes verdeeld zijn, is SRAM op het onverharde de absolute koning geworden. Bijna elke prof en serieuze amateur in de Spaanse stofwolken koos voor de elektronische systemen van dit merk.
Dat ligt overigens niet per se aan de functionele kwaliteit van de nieuwste Shimano GRX groepen. Zowel de RX825 als de RX827 schakelen en remmen nog altijd met de Japanse precisie die we van ze gewend zijn.
Gebrek aan technische innovatie bij gravelgroepen
Het grote pijnpunt zit in het gebrek aan vernieuwing. Terwijl de concurrent continu de grenzen verlegt met hun nieuwste aandrijvingen voor de onverharde paden, loopt Shimano achter de feiten aan. Hun nieuwste elektronische gravelgroep werd pas vorig jaar zomer gelanceerd en mist de moderne snufjes die fanatieke renners vandaag de dag eisen.
Zo biedt Shimano op de gravelfiets maximaal twaalf kransjes achteraan, waar de competitie tegenwoordig probleemloos dertien versnellingen levert. Bovendien ontbreekt een moderne direct mount derailleur en is er nog altijd geen geïntegreerde powermeter beschikbaar voor aandrijvingen met één voorblad. Hierdoor moeten renners zelf knutselen met onderdelen van derden om hun perfecte fiets op te bouwen.
Flitsende looks ontbreken op de onverharde paden
Naast de technische achterstand speelt ook de uitstraling een enorme rol in de hippe gravelwereld. Fietsers besteden duizenden euro's aan hun materiaal en willen dat het er oogverblindend uitziet. De ontwerpers van SRAM snappen dit perfect en leveren groepen met prachtige carbon cranks en opvallende details.
Bij Shimano is de GRX-lijn daarentegen ontzettend behoudend ontworpen. Afgezien van de cassettes is vrijwel elk onderdeel uniform zwart of grijs. Het mist de premium afwerking die we wel kennen van hun topgroepen voor de weg.
De fabrikant lijkt vast te houden aan de tactiek om het materiaal puur functioneel in te steken, maar slaat de plank daarmee mis bij een doelgroep die juist ook om stijl geeft, concludeert journalist Simon von Bromley van Bikeradar.