Waarom renners van Lidl-Trek in dezelfde Giro-etappe een verschillend shirt dragen

Je zit lekker op de bank klaar voor de openingsetappe van de Giro d'Italia. Het peloton raast voorbij, de camera zoomt in op de mannen van Lidl-Trek en ineens zie je het. Of beter gezegd, wielerjournalist Felix Lowe zag het.

Hij deelde op X een opvallend screenshot van twee Lidl-Trek-renners die gebroederlijk naast elkaar fietsen. De renner aan de linkerkant, Matteo Sobrero, draagt een shirt met opvallende geribbelde mouwen. Zijn ploeggenoot aan de rechterkant, sprinter Max Walscheid, heeft een glad shirt aan.

De tweet van Felix Lowe

Foutje van de wasserette? Zeker niet. In het moderne wielrennen zit achter elke kledingkeuze een minutieus uitgedacht plan.

Aerodynamica en de ribbels van een speedsuit

Sobrero draagt een zogenoemd speedsuit. Dit type fietskleding is de nieuwste generatie op het gebied van aerodynamica in het peloton. De speciale ribbels in de stof op de mouwen werken een beetje zoals de putjes in een golfbal.

Ze zorgen ervoor dat de luchtstroom langer aan de armen blijft plakken. Hierdoor ontstaat er minder weerstand en klieft de wielrenner soepeler door de wind. Voor hardrijders telt elke seconde en is een superstrak pak een noodzaak om kostbare energie te besparen.

Waarom Max Walscheid een traditioneel skinsuit draagt

Toch zien we bij Max Walscheid, de renner aan de rechterkant, een glad skinsuit. Dit is de meer traditionele vorm van een aerodynamisch pak. Waarom zou een sprinter, die zich later die rit in de massasprint gaat mengen, vrijwillig kiezen voor de iets oudere technologie zonder geribbelde mouwen?

Het antwoord schuilt in de fysiek van de renner en de weersomstandigheden in Bulgarije. Walscheid is een boomlange kerel van bijna twee meter en weegt rond de negentig kilo. Zo'n enorm lichaam produceert een gigantische hoeveelheid warmte tijdens een zware inspanning.

Ventilatie wint het van marginale tijdwinst

Tijdens deze specifieke rit in de Giro was het zo'n 23 graden. Voor een grote en zware renner ligt oververhitting dan snel op de loer. Het nieuwere speedsuit met de geribbelde structuur is vaak net iets dikker of stugger geweven, waardoor het pak de warmte minder goed kwijt kan.

Het gladdere skinsuit ventileert beter en ademt net iets meer. Als de motor van Walscheid oververhit raakt, verliest hij in de eindsprint veel meer vermogen dan hij met die aerodynamische mouwtjes zou winnen. Comfort en temperatuurregulatie krijgen hier dus simpelweg voorrang op de windtunnel.

Kledingkeuze als bewuste en persoonlijke afweging

Binnen een professionele topploeg mag een renner tegenwoordig vaak in overleg met de ploegleiding bepalen welk materiaal hij aantrekt. Kledingsponsor Santini levert per atleet meerdere varianten van de kleding af in de teambus.

De scherpe blik van Felix Lowe op X laat prachtig zien dat de theorie van aerodynamica in de praktijk soms moet wijken voor pure fysiologie. Wat voor de gemiddelde wielerfan lijkt op een toevallig verschil in kleding, is in werkelijkheid een perfect afgewogen keuze om als eerste over de streep te komen.