De tweede etappe van de Giro d'Italia kende een spectaculaire ontknoping. Terwijl Jonas Vingegaard de lakens probeerde uit te delen op de laatste beklimming, was het uiteindelijk een 24-jarige renner van Astana die er met de buit vandoor ging. Guillermo Silva verraste vriend en vijand door uit het naderende peloton weg te schieten en de ritzege op zijn naam te schrijven.
Onverwachte overwinning voor debutant Silva in Italië
Na afloop wist hij amper wat hem overkwam. "Ik ben overmand door emoties," stamelde de kersverse rozetruidrager vlak na de finish voor de camera. Het is een echt jongensboek dat zich live op de televisie afspeelde. De Zuid-Amerikaanse renner had tot voor kort nog nooit van het hoogste podium in een grote ronde geproefd.
"Dit komt echt onverwacht! Ik wist dat mijn vorm goed was, maar het is natuurlijk extreem moeilijk om een rit te winnen in een grote ronde," legt Silva uit. "Natuurlijk hoopte ik hierop, maar dat dit mogelijk is…"
Astanas meesterzet leidt naar magische roze trui
Hoe zo'n verrassing kon gebeuren? Dat antwoord ligt volledig bij het briljante ploegenspel van Astana. Aan de voet van de slotklim probeerde ploeggenoot Christian Scaroni de koers al hard te maken. Toen die vroege ontsnapping mislukte, cijferde de ervaren Italiaan zich direct weg voor de Uruguayaan.
"De laatste klim was erg zwaar en het tempo lag hoog," blikt Silva terug. "Gelukkig had ik Scaroni nog bij mij. Hij was heel actief en heeft me enorm geholpen richting de finish. Ik moest gewoon kalm blijven."
Koelbloedige Silva straft tactisch gepoker genadeloos af
Terwijl vooraan Vingegaard en Giulio Pellizzari treuzelden, organiseerde de ploeg in het peloton de perfecte achtervolging. "Jonas Vingegaard was erg sterk en zij kwamen heel dichtbij de dagzege," analyseert Silva. "Ik moest gewoon wachten op de hulp van Scaroni. Hij reed het gat dicht en lanceerde mijn sprint. Dit is echt fantastisch voor mij.
Met een machtige versnelling verwees hij Florian Stork naar de tweede plaats en schreef hij definitief sportgeschiedenis voor zijn landgenoten thuis op de bank. "Historisch voor Uruguay!" schreeuwde hij het uit.