'Ik houd hier totaal niet van': Vingegaard viel aan uit pure noodzaak (en volgens Visma's overlevingsplan)

Je knipperde misschien even met je ogen toen je de beelden van de vlakke openingsrit zag. Daar bungelde de voltallige ploeg van Visma | Lease a Bike bewust helemaal achterin het peloton. Een dag later vloog diezelfde ploeg er vol in en koos Jonas Vingegaard zelfs voor de aanval. Twee tactische uitersten, één meesterplan.

Het overlevingsplan van Visma en Vingegaard

Visma | Lease a Bike is met maar één doel naar Bulgarije gekomen. De eerste drie dagen van de Giro d'Italia veilig doorkomen is de absolute topprioriteit voor de ploeg. Door in de finale van de openingsrit consequent de laatste wielen op te zoeken, bleven ze bewust uit het nerveuze gedrang. Een slimme zet: terwijl vooraan gevallen werd, bleven de geel-zwarten uit de problemen.

Op dag twee dwongen de lastige slotklim en de natte afdaling richting de aankomst de ploeg tot een compleet andere aanpak. Vingegaard reed ditmaal niet achteraan, maar koos vol voor de aanval. Samen met Giulio Pellizzari en Lennert Van Eetvelt trok hij op de slotklim ten strijde. Niet om de concurrentie tijd aan te smeren, maar puur en alleen uit lijfsbehoud.

"Het was al het plan om aan te vallen en door de manier hoe de koers verliep, was het helemaal de meest veilige manier in de finale", vertelde hij na afloop aan In de Leiderstrui. "Hoe kleiner de groep was, hoe veiliger het zou zijn in de afdaling. Dat hebben we na die val in de eerdere afdaling wel gezien, want ook daar was het heel glad."

Schrik en een bittere flashback in de heuvels van Bulgarije

Die val waar hij naar verwees was natuurlijk de totale ravage op 23 kilometer van de meet. Aan de linkerkant van de weg gingen tientallen renners snoeihard tegen de vlakte. Ook ploeggenoten Wilco Kelderman en Tim Rex zagen het Bulgaarse asfalt van heel dichtbij. "Ik zat er vlak achter, dus dat was dicht bij", reageerde de Deen zichtbaar geschrokken.

Het incident riep nare herinneringen op aan de verschrikkelijke klapper in de Ronde van het Baskenland van 2024. "Ik had wel een klein deja vu, maar toch was het ook anders", vertelde Vingegaard openhartig. "Het was een heel nare valpartij en ik hoop, oprecht, dat iedereen oké is. Ik houd hier totaal niet van en ik ben er ook mee begaan hoe het met mijn collega's is."

Het spelletje tactisch uitspelen tot aan de streep

Ondanks het uitgedunde peloton werd de ontsnapping in de allerlaatste kilometer toch nog in de kiem gesmoord. Vooral doordat de samenwerking met Pellizzari en Van Eetvelt stokte. Vingegaard deed de meeste kopbeurten, maar toen Van Eetvelt de benen stilhield stopte ook hij met sleuren. Dat betekende het einde van hun avontuur.

De Deen verwijt zijn medevluchters echter niets. "We hebben het spel proberen te spelen. Zij, maar ook ik. Ik neem niemand dus iets kwalijk, want we spelen hetzelfde spelletje. Daardoor werden we nu teruggepakt en dat is dan wat het is." Voor hem was de missie in ieder geval meer dan geslaagd. "Voor mijzelf, maar ik denk voor iedereen, was het de meest veilige optie om zo tot in de finale te geraken", aldus Vingegaard.