Thijs Zonneveld kwaad over veiligheid Giro d'Italia: ‘Op een voetbalveld liggen toch ook geen spijkers?'

Het debat rondom de veiligheid in de Giro d'Italia is na de eerste koersweek weer volledig opgelaaid. Journalist Thijs Zonneveld verbaast zich in zijn podcast In de Waaier over de willekeur waarmee de renners richting de finish worden gestuurd. Hij benoemt daarbij een reeks opvallende voorbeelden uit de beginfase van de Italiaanse grote ronde, waarin het peloton meermaals onnodig in gevaar werd gebracht.

Gevaarlijke obstakels in de volle finale

Zonneveld wijst expliciet naar de eerste etappes als schoolvoorbeeld van hoe het niet moet. Hij omschrijft de situatie in de eerste rit, waar de renners op slechts vijfhonderd meter van de finish te maken kregen met een enorme versmalling, hekken en paaltjes op de weg. Ook in de derde etappe bevatte het parcours onlogische en riskante elementen, zoals een onoverzichtelijke bocht en obstakels vlak voor de aankomststreep.

Vooraf bekende risico's stelselmatig genegeerd

De verbazing is vooral groot omdat de knelpunten vaak al voor de start van de etappe inzichtelijk zijn. Zonneveld stelt dat iedereen in het peloton op voorhand weet dat het bij bepaalde aankomsten gegarandeerd misgaat. Volgens hem resulteren deze parcourskeuzes in chaos, waarbij coureurs met gesloten ogen door de finale moeten navigeren en hopen dat ze er zonder kleerscheuren doorheen komen.

Falend toezicht op veiligheid Giro d'Italia

Een belangrijk punt van kritiek is de rol van de wedstrijdcommissarissen van de internationale wielerbond. Presentator Hidde van Warmerdam constateert dat er een structureel probleem is met de controle op de uitgetekende routes. Hij stelt onomwonden: “Het mechanisme wat bedacht is om te kunnen controleren of finishers goed liggen en voldoen aan regels. Dat mechanisme is gewoon kapot.”

Ontbreken van een kritische blik bij de keuring

De kern van het probleem ligt volgens beide mannen bij de gebrekkige uitvoering van de controles. Waar er op papier commissarissen zijn aangesteld om alles te waarborgen, ontbreekt het in de praktijk aan een kritische blik. Zonneveld concludeert: “Ik zou van de eerste zes ritten als UCI commissaris er drie af hebben gekeurd.”

Nieuw orgaan schiet oorspronkelijke doel voorbij

De oprichting van het onafhankelijke platform SafeR had een belangrijke stap in de goede richting moeten zijn. In de praktijk lijkt deze samenwerking echter vooral een ander doel te dienen, waarbij de focus is verschoven van levensreddende maatregelen naar kleine futiliteiten. Zonneveld is zeer uitgesproken over de huidige staat van dit samenwerkingsverband: “En wat SafeR geworden is dat de UCI daar geld uit pakt.”

Tijd voor juridische stappen tegen de organisatie

Volgens Zonneveld is de maat vol en moeten ploegen hun passieve houding laten varen. Hij hoopt dat professionele teams de organisatie van de Giro eindelijk eens officieel aansprakelijk gaan stellen voor de gebrekkige parcoursen. In zijn optiek hebben ploegen een zeer sterke juridische zaak wanneer hun kapitaal op de weg letterlijk tegen de vlakte gaat door vermijdbare fouten in de finale.

De vergelijking met spijkers op het voetbalveld

Om zijn punt kracht bij te zetten, maakt de journalist een vergelijking met de voetbalsport. Hij stelt dat je als lid van een vereniging ook niet accepteert dat de randvoorwaarden levensgevaarlijk zijn. “Als jij contributie betaalt aan een voetbalclub en er liggen spijkers op het veld, dan ga je toch ook een schadeclaim indienen?” vraagt hij zich hardop af.