Patrick Lefevere is dan geen ploegbaas van Soudal Quick-Step meer, maar met zijn column in Het Nieuwsblad geeft hij nog steeds zijn ongezouten mening over het peloton. Deze keer gaat het over de rode draad van deze Giro d'Italia: de vele valpartijen. "Voor mijn tv heb ik al een paar keer geroepen: ‘Oké, jullie leren het dus nooit.’"
Lefevere: 'Italiaanse nalatigheid'
Lefevere somt de voorbeelden op: "Dranghekken met pootjes in Bulgarije, een zogenaamde laatste rechte lijn met toch ineens een U-bocht. Om nog te zwijgen over de putten in het wegdek daar in Napels. Je weet op voorhand dat ze gaan vallen en natuurlijk gebeurt het ook. Dat het regent is pech, al het bovenstaande niet."
Er is in jaren niet veranderd, stelt Lefevere. "Italiaanse nalatigheid is van alle tijden. Ik herinner me een Giro-etappe waar de eerste twintig, dertig renners over de meet gléden. Als mijn geheugen me niet in de steek laat, was Paolo Bettini er een van. Allemaal schoven ze weg over de verf waarmee de sponsornamen op het asfalt waren geschilderd."
De renners betalen volgens hem de rekening. "Hoeveel coureurs zijn er na die massale crash tegen de vangrail in etappe twee tegen beter weten in toch in koers gebleven? Om dan één, twee, drie dagen later alsnog op te geven. Ik weet hoe het gaat: ‘Zou je toch niet proberen?’ Ook dat is van alle tijden."
Lefevere: 'Het is bullshit'
De Giro d'Italia laat wederom zien dat de wielersport qua veiligheid weinig is opgeschoten de laatste jaren. Lefevere: "De UCI heeft zogezegd standaardnormen opgelegd voor nadars, verbiedt bochten in de laatste tweehonderd meter bij een sprintfinish. Er is voor elke wedstrijd een safety manager. In de praktijk blijkt het allemaal dode letter. Bullshit zo u wil."
"We beseffen als sport nog altijd niet hoe groot het probleem is. Zes jaar geleden al trok Quick Step aan mijn oren. In het bedrijfsleven doen ze er alles, maar dan ook alles, aan om ongevallen op de werkvloer te vermijden. Terwijl de sport die ze sponsoren gewoon nalatig is."