Wout Poels haalt schouders op over energieverspilling in de Giro: 'Als je goed bent, moet je lekker rijden'

Volgens de traditionele opvattingen had Wout Poels zich op de slotklim naar het Zwitserse Carì beter kunnen laten uitzakken. De renner van Unibet Rose Rockets zat immers niet in de vroege ontsnapping. Toch besloot hij stevig door te trappen, wat hem een knappe tiende plaats opleverde in de zestiende etappe van de Giro d'Italia. Dat hij daarmee in theorie kostbare krachten verspeelde, deert hem duidelijk niet.

Spionage bij Visma, maar geen krachten sparen

De keuze om de vroege aanval te laten schieten was een bewuste zet. "Ik had mijn bronnen bij Visma | Lease a Bike gevraagd, Sepp Kuss en Victor Campenaerts. Die zeiden allebei dat ze voor de rit wilden gaan en dat zag je ook meteen toen er gedemarreerd werd", legde Poels na afloop uit aan Eurosport. "Ze hielden er bij Visma een strak tempo op na."

Toen de voet van de 12 kilometer lange slotklim werd bereikt, liet de 38-jarige Limburger zich niet zomaar naar de achtergrond verdringen. In plaats van de benen stil te houden voor de etappes die nog komen, haakte hij zo lang mogelijk aan. Dat deed hij ook in de bergetappe naar Pila. Toen zat Poels in de vroege vlucht, maar die werd ruim voor de finish ingerekend. De Nederlander liet het er niet bij zitten en finishte in de veertiende etappe alsnog als achtste. Daarmee was hij de beste aanvaller van de dag.

De koerswijze van de routinier roept de nodige vragen op. Waarom zou je op een 'verloren dag' zo hard mogelijk omhoog willen rijden terwijl er nog andere kansen wachten in deze Giro? Is het niet beter om je te sparen? "Ik vind het toch jammer om een top tien te laten lopen", verklaart Poels nuchter. "Als je goed bent moet je lekker rijden. En als je top tien kan halen, is dat ook best mooi in een grote ronde."

Kopwerk verrichten voor een aardige Portugees en verdere doelen

Die relaxte houding bleek ook wel uit zijn manier van koersen op de loodzware slotklim. Poels voelt zich duidelijk erg goed. "Het was verder een heel mooie koers. Een leuk rondje door Zwitserland met mooie slotklim. Ik reed lekker en kon goed pacen." In die finale reed de Nederlander bovendien nog even kop over kop met Afonso Eulalio, de voormalig roze truidrager. "Eulalio is een aardig jongetje en we praten vaak in koers. Als ik dan kan pacen, kun je net zo goed maar paar keer overnemen."

Ondanks de inspanningen in Zwitserland maakt de klimmer zich geen enkele zorgen over het vervolg van de Italiaanse rittenkoers. De benen spreken voor zich en het vertrouwen is ruim voldoende aanwezig. Met nog flink wat zware ritten op het programma staan alle seinen op groen om vol voor ritwinst te gaan. "We hebben nog een week en het gaat wel lekker", klinkt het positief. Op naar de verlossende ritzege in de Giro!